homo’s

Boos over een boot

6 augustus 2018 | 13:03

Gay Pride 2018 Domien BNNVARA

Ik stond dit jaar met een aantal vrienden en BNNVARA-collega’s te genieten van de botenparade tijdens de Pride. Hoewel het voor mij een belangrijk evenement is, voelt het vooral als een feestelijke dag.

Ondanks mijn feeststemming kon niet iedere boot mijn goedkeuring wegdragen. De VVD-boot voelde hypocriet – ze stemden moties voor homo-acceptatie weg en werken de verkrijgbaarheid van PrEP tegen. En ieder jaar is er er een aantal commerciële boten die het imago van hun bedrijf proberen op te poetsen of het gewoon als een leuk personeelsuitje lijken te zien.

En natuurlijk is er ook dit weer een boot vol influencers die je de rest van het jaar nooit meer over LHBTQ-zaken hoort. Jammer omdat het meevaren een mooi statement kan zijn. En zonde omdat meevaren voor bijvoorbeeld voor LHBTQ-jongeren die worstelen met hun geaardheid een geweldige ervaring kan zijn – die ze op deze manier ontnomen wordt door boten vol hetero’s. We nemen nog maar een biertje.

Toen kwam de BNNVARA-boot. Of was de 3FM-boot? Of Frank van der Lende’s boot? Het werd de Bowie-boot genoemd. De wat? Er was gelukkig geen BNNVARA-branding te zien. Ik zeg gelukkig omdat ik me een beetje schaamde. Ik werk met plezier en trots bij BNNVARA en zou het liefst vanaf de kant onze boot willen toejuichen. Een boot vol LHBTQ-jongeren misschien, of asielzoekers, of desnoods niet-hetero medewerkers, presentatoren en kandidaten uit First Dates en Je zal het maar hebben. Maar dan dus wel graag met een LHBT-link.

Hetero’s zijn natúúrlijk welkom op de Pride, op de kade. Liever niet op een boot. Zeker niet met een onbelangrijk thema (Bowie?!), met een presentator die het ongetwijfeld goed bedoelt maar ook vreemde dingen over AIDS op de radio zegt, een boot vol hetero collega’s (en een paar toevallige niet-hetero’s, ok) en ongerelateerde influencers (die vast heel lief zijn en het beste met gays voor hebben), een artiest die niet bepaald bekend staat om hun homovriendelijkheid (Partysquad: “Alle chickies, laat je tieten zien!”) en dat alles eigenlijk vooral ter promotie van een radioshow en een hitlijst (Androgyn Top 10). Zoveel ongepaste en onduidelijke niksigheid en dat op zo’n belangrijke dag die zoveel kan betekenen. En bovendien: waar zijn al deze mensen de rest van het jaar eigenlijk als het over discriminatie of acceptatie gaat? Hoe hebben ze hun plekje op deze boot verdiend? Ik vond het gênant en ik schaamde me heel even voor mijn werkgever.

Ja, leuk natuurlijk dat dat Tim Hofman even met die ene van Stuk TV wilde zoenen voor een viral foto’tje, maar misschien kunnen er nu héél even één dag even géén hetero’s in beeld?! Voor mij is de Pride is meer dan een verkleedfeestje, veel drinken en foute muziek draaien. Waarom durft BNNVARA dat niet te laten zien?

Vlog: Waarom doen homo’s altijd hun shirt uit? Gay Pride 2015

3 augustus 2015 | 10:57

Waarom luisteren homo’s naar dezelfde muziek?

30 april 2015 | 09:02

Years & Years

Ik keek eens om me heen en constateerde dat het maar goed was dat ik iets leuks had aangedaan vanavond. Heel Paradiso stond vol met knappe, jonge homo’s (twinks in jargon). Ze waren massaal afgekomen op de dansbare pop van Years & Years, naast veel pubermeisjes en de wat oudere radioluisteraar.

Toen ik nog een twinkje was, verzette ik me juist tegen ‘homomuziek’. Ik luisterde naar Nirvana, niet naar Madonna. Ik had weliswaar een voorliefde voor catchy popmelodieën maar dat schreef ik toe aan m’n muzikale opvoeding met de Beatles en ABBA. Nog steeds word ik enthousiaster van een goed punkrocknummer dan van Lady Gaga of Beyoncé (m’n homovrienden zoeken massaal de ontvriendknop) maar nu stond ik toch ineens in een zaal vol gelijkgeaarden.

Een heterovriend (???) die mee was viel het ook op en vroeg: hebben jullie soms stiekem afgesproken via je gaydar ofzo? Dat is niet helemaal hoe de gaydar werkt, helaas, je kan er geen berichten mee versturen, maar nee – dat vond ik juist het gekke. Ik kende Years & Years van Tumblr en YouTube, en – gênant – van een item in DWDD. Ik vond het te gekke muziek, goeie liedjes en oké: de zanger is cute én in interviews openlijk homo. Wat natuurlijk best verfrissend is omdat je als jonge homo nooit genoeg coole, getalenteerde rolmodellen kan hebben. Maar is dat dan waarom gay Nederland massaal was uitgerukt?

Of is er iets geheimzinnigs in de muziek, een bepaald soort melodielijn, een bepaald soort beat, een combinatie van dansbaar en meezingbaar – iets wat ons gisteren, zonder het met elkaar afgestemd te hebben naar Paradiso lokte? Misschien is er wel wetenschappelijk onderzoek naar gedaan, zo ja, ik hoor graag de uitkomst want dan begin ik ook zo’n band.

Ik heb me kwaad gemaakt

26 februari 2014 | 02:24

De schaal van kwaadheid gaat bij mij ongeveer zo:
1. Kan geen twee enigszins gelijkende sokken vinden (lichte ergernis)
3. De kat weet niet of ze naar buiten of naar binnen wil (ongeduldige frustratie)
3. Iemand op tv heeft het over ‘de Twitters’ (kwaaie rilling)
4. M’n telefoon gaat uit met 18% batterij (behoorlijke interne opwinding)
5. Telefoon gaat uit bij 23% (hardop schelden)
6. Iemand beantwoordt na lang wachten je mail met slechts op de helft van je vragen een antwoord (grommende vloek)
7. Kan niet slapen maar moet vroeg op (fysiek geweld)
8. Knevel & van den Brink (compleet in lichterlaaie)
9. Oegandese president wil homo’s levenslang opsluiten (totale apathie)

Lees verder…