Hoe was het eigenlijk bij De Wereld Draait Door?

23 januari 2012

“Gaat het goed met je bandje, treden jullie vaak op, maken jullie ook eigen liedjes, hebben jullie al bij DWDD gespeeld?”

Eindelijk kan ik al deze familiefeest-vragen met ja beantwoorden. Ook op Eurosonic Noorderslag was een van de populairste gespreksonderwerpen – naast de Interactive Award en de stunt van vorig jaar – ons optreden bij DWDD. Hoe is dat nou, om daar te spelen? Nou, zo.

Donderdag
18.00u – Onze persdame Linda belt: “Hebben jullie maandagavond rond 19.30 al wat te doen?”. Het is nog niet 100% zeker, maar DWDD is geïnteresseerd vanwege ZangerGezocht. Aaah!

19.00u – Druk heen en weer bellen met de andere bandleden en manager Niels. Moeten we dit doen, nu? Dat wordt dan het eerste optreden met de nieuwe zanger, die we zaterdag tijdens de finale kiezen. Niels schreef meer over de twijfel en waarom we het uiteindelijk wél deden.

Vrijdag
10.00u – Linda bevestigt het optreden (er wordt zelfs een andere artiest voor ons afgebeld), we worden maandagmiddag in de studio verwacht met de nieuwe zanger en een 1 minuut-versie van Stay With Me. De gasten worden maandag bekend gemaakt, dus of we het nog even voor ons kunnen houden. Samen met Niels en Linda bedenken we wat het verhaal moet zijn voor Matthijs, wie het interview doet (Jochem) en wat we voor beelden laten zien.

Zaterdag
22.00u – Tijdens de uitverkochte finale in De Vorstin kiezen we Bjørgen als onze nieuwe zanger. We roepen ook maar gelijk het goede nieuws door de zaal: maandag DWDD! Dux Deluxe schiet prachtige beelden en maakt daar dezelfde nacht nog een clipje van, dat we mee maandag kunnen nemen.

Maandag
10.00u – Verzamelen in oefenruimte van De Vorstin om een 1 minuut-versie te repeteren. Ik heb in Logic verschillende opties in elkaar geknutseld en met producer Arno besproken. We willen het refrein liefst twee keer spelen, maar ook de opbouw in dynamiek enigszins intact laten, zodat het wel voelt als een compleet liedje. We kiezen uiteindelijk voor: half refrein, couplet 2 (deels in arrangement van couplet 1), refrein 2, einde.

15.00u – Met een gezellig grote groep (naast de band ook live-gitarist en tweede finalist Lucas, producer Arno, persdame Linda, manager Niels, tourmanager Kris, monitorman Yves en geluidsman Sander) arriveren we in de studio op het Westergasterrein. Het is veel kleiner dan op tv lijkt! We zijn mooi op tijd maar moeten alsnog als een gek uitladen en opbouwen zodat we straks met de soundcheck niemand in de weg zitten.

16.00u – We worden heel hartelijk ontvangen, door de gastvrouw van drankjes voorzien en geïnstrueerd over het verloop van de avond en de uitzending. Er is ruim de tijd voor een soundcheck: als het op onze oortjes al lang goed is, kunnen we nog uitgebreid door voor het tv-geluid. Zelfs de technici zijn vriendelijk. Sander zit ver weg, boven in de regiekamer, te luisteren hoe het bij de kijkers thuis klinkt. Arno bedenkt nog een laatste wijziging voor het intro, dat oefenen we nog een paar keer en dan zijn we er eigenlijk wel klaar voor. Tijdens het oefenen wordt er door de regie getimed, maar niemand laat ons plechtig beloven het binnen de minuut te houden.

17.00u – Wachten, rondhangen, kleren strijken. Matthijs komt ons een handje geven en een praatje maken (ja hij is heel aardig in het echt, en heel lang ook), we kletsen met Lee Towers en Jan Mulder, de sfeer backstage is uitstekend. Bjørgen mag in de make-up, maar ik niet want “de drummer zit toch niet in het licht”.

18.00u – We genieten van een heerlijke maaltijd in het restaurant – hoewel sommigen geen hap door hun keel krijgen van de zenuwen. Bjørgen heeft daar echter geen last van, hij heeft de nervositeit omgezet in een soort extreme kalmheid. Maar het blijft een gek idee dat er straks een miljoen mensen naar je kijken en allemaal iets van je vinden.

19.00u – Alle gasten worden naar beneden geleid omdat de uitzending zo begint. We mogen in de reclame een volledig nummer spelen, en we kiezen voor The Moonlight Sky (we hebben niet echt een single en voor Stay With Me is nog geen bridge). Fijn om even te kunnen opwarmen en aan de zaal en het publiek te kunnen wennen. Het liedje valt goed bij het publiek en de gasten, wat enorm helpt om straks de vibe weer goed te krijgen tijdens onze minuut.

19.30u – De uitzending begint en het is de bedoeling dat we de hele tijd blijven zitten op de achtergrond, zodat we gelijk klaar staan als we mogen en ze ons af en toe in beeld kunnen brengen. Redelijk vermoeiend, want al die gesprekken en grappige filmpjes gaan volledig langs me heen omdat ik maar aan 1 ding denk: laat het alsjeblieft goed gaan zo.

20.00u – Meteen na het onderdeel De TV Draait Door komt Matthijs onze kant op en leest het door ons bedachte tekstje van de autocue op, over ZangerGezocht en de toffe dingen die we hebben gedaan. Jochem doet het interview en maakt de memorabele opmerking over onze ambities: “Lowlandsje, top 40-je…”. Bjørgen komt ook nog even aan het woord en we zien zijn auditie (de video van de finale vond de redactie helaas niet geschikt).

20.15u – En dan mogen we. We spelen met click die vanaf een iPod instart en die ook nog eens twee tellen vooraf geeft, en dat lijkt eeuwen te duren. Kut, ik had ‘m gelijk moeten starten toen Matthijs onze naam riep. Tot overmaat van ramp twijfel ik een milliseconde of we nou met het refrein of het couplet begonnen en mis ik de eerste klap op de bassdrum, stommm. Bjørgen lijkt lekker te zingen, Jochem gaat flink los en aan tafel wordt goed meegeknikt door Sarah Bettens van K’s Choice. Niemand maakt rare fouten, we hebben het overleefd. Een minuut is best kort.

21.00u – De rest van het programma zitten we elkaar een beetje lacherig en opgelucht aan te kijken en zodra het is afgelopen wordt er meteen afgebouwd. Sarah komt ons gedag zeggen, Matthijs neemt netjes afscheid en de floormanager complimenteert ons met onze flexibele houding en de professionele crew. Iedereen is enthousiast maar ik moet het eerst nog terugzien.

21.30u – Binnen een half uur is de hele studio leeg, de camera’s worden naar de P&W-studio gereden en wij borrelen nog even na aan de bar. Ik probeer op Twitter de stemming te peilen maar ik kan net niet ver genoeg terugscrollen om de reacties over ons te lezen. We zijn in ieder geval allemaal erg trots op Bjørgen en van de boeker horen we dat de eerste festivalaanbiedingen onmiddellijk na de uitzending binnenkomen.

00.00u – We kijken samen de herhaling en vieren mijn verjaardag. Naast vele complimenteuze berichten van fans en familie, kwamen er ook wat kritische noten over het geluid en de zuiverheid binnen en bleef het vooral uit de hoek van bevriende bands opvallend stil. Dus zitten we extra gespannen voor de tv en zijn we nóg opgeluchter als blijkt dat het inderdaad niet perfect maar toch zeker goed genoeg was. Het is strak, niet vals, de mix is mooi in balans en het komt energiek over. Je hoort de zenuwen, je hoort wat onervarenheid en het geheel is wat doffig. En ja, ik mis die eerste klap, maar dat hoort dus echt niemand.

En wat doet dat nou voor je band?
Veel. Niet dat de boekingsprijs ineens is verdubbeld of de albumsales de pan uitrijzen, maar we merken nog steeds iedere dag hoeveel mensen na de naam Only Seven Left ineens reageren met “Oh ja, wel eens van gehoord, met die nieuwe zanger toch?”. Dat helpt altijd. Nu zou het leuk zijn als we straks met de albumrelease nog eens terug mogen komen, maar ik realiseer me dat een toffe actie als ZangerGezocht voor de redactie interessanter is dan een nieuwe cd. Tijd voor een nieuw verhaal.

Leave a Reply