Alleen

5 maart 2009

meandyouandeveryoneweknow3

Iedereen die wel eens een relatie heeft gehad die langer dan een week standhield, kent het denk ik wel: je kijkt samen een ontroerende film en voor de rest van je leven is dat ‘die film die we toen samen hebben gezien’. Of je hoort samen een mooi liedje, speelt het een paar keer af op bijzondere momenten en voor je het weet is het ‘ons liedje’.

Dat kan als gevolg hebben dat, wanneer het uitgaat, zeker als dat op een vervelende manier gebeurt, je die liedjes nooit meer wil horen en wegzapt zodra de betreffende films op tv komen. Als je relatie echt maar een week duurde, lijkt me dit redelijk overkomelijk, mits je niet zeven dagen, vierentwintig uur samen muziek hebt zitten luisteren natuurlijk. Als de relatie bijna drie jaar duurde, en je altijd alles samen deed, alles deelde en elkaar ook een beetje probeerde muzikaal op te voeden, wordt het een groter probleem, omdat er dan weinig overblijft.

Gelukkig ontdekte ik laatst dat er vele gradaties zijn in akeligheid van dit probleem. Er zijn liedjes die ik niet kan horen zonder in tranen uit te barsten, zoals With Every Heartbeat van Robyn, of Liever van Sarah of Rotterdam van Frederique Spigt.

Er zijn liedjes waar ik juist graag naar luister omdat ik er een fijn weemoedig gevoel van krijg, zoals Unighted van Lo-Fi-Fnk en het gehele repertoire van Kus. En er zijn liedjes die het allebei een beetje hebben, zoals Blonde on Blonde van Nada Surf. Het voelt alsof mijn hart met een roestig mes wordt opgesneden maar tegelijkertijd ben ik intens dankbaar. Dankbaar dat ik zulke mooie herinneringen heb mogen maken bij dat liedje, uit de film Sommersturm.

In die laatste categorie valt ook de film Me and You and Everyone We Know. Laatst was ie op tv, en na drie keer stug voorbij gezapt te hebben, vermande ik me en heb ‘m voor de tweede keer gekeken. Ik wist weer precies hoe we daar zaten, met z’n tweeën in een verder lege filmzaal in een klein theatertje in Rotterdam, op een doordeweekse winterse avond. Of misschien zat de hele zaal wel vol maar hadden wij dat niet door.

Tegen alle verwachtingen in ontdekte een nieuw mooi liedje in de film, van Cody Chesnutt, waar ik vanaf nu een nieuwe prachtige herinnering aan heb: dat ik op donderdagavond alleen op mijn kamer een film lig te kijken zonder me eenzaam te voelen.

One Response to “Alleen”

  1. Thomas Says:

    mooi verhaal, mooie tijden waren dat vroeger.

Leave a Reply