series

Ik heb drie seizoenen The Killing gekeken

4 februari 2014 | 00:46

Poes op de bank

En ook nog een beetje van de Deense versie. Maar netjes verspreid over twee weken, niet zoals ik laatst alle afleveringen Luther achter elkaar heb verslonden. Misschien omdat ik detective Linden (van The Killing dus, de Amerikaanse) behalve fantastisch ergens ook behoorlijk onuitstaanbaar vond. Alleen al hoe ze loopt, brrr.

Wist Luther de meeste moorden nog wel binnen één à twee afleveringen op te lossen, Linden doet er gerust twee seizoenen over. Twéé seizoenen!! Van 13 afleveringen!! Die ook nog eens bijna een uur duren!! Minstens vijf keer denk je met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid te kunnen zeggen wie het heeft gedaan, en steeds blijk je er faliekant naast te zitten. Briljant en onverdraaglijk.

Ik kwam door Luther en The Killing, en ook door het Engelse Thorne tot een interessante conclusie. Het zou toch wel verfrissend zijn als een detective een keer NIET de hele serie ontslagen/verdacht/beschuldigd dreigt te worden. Laat die mensen nou gewoon een keer hun werk doen man! Ik zou Luther best een seizoen lekker aan de slag willen zien zonder dat ie steeds aan z’n (ongetwijfeld corrupte) baas moet bewijzen dat ‘ie weet waar hij mee bezig is.

Nouja, The Killing is klaar voor mij en ik weet eigenlijk nog steeds niet precies wie het nou gedaan had en of dat dan dus de slechterik is. Bovenstaande foto maakte alle frustratie goed – ik kwam thuis en m’n poes had zichzelf lekker ingestopt onder een dekentje op de bank. Ik zal haar binnenkort eens laten zien hoe de verwarming aan gaat.