Met Jasper, Jochem, Hinne en Roderick naar de Melkweg voor You Me At Six, was erg goed! Daarna belandden we in een hele foute kroeg waar we de enige bezoekers waren en constant gratis shotjes kregen aangeboden en werden toegezongen door de barmannen.
Voor de terugweg hadden Jochem en Roderick een budgetmaaltijd bedacht.
Terwijl op de achtergrond voor de tweede keer in 1 weekend een fan wordt afgevoerd met een ambulance, probeert tourmanager Kris ons de bus in te krijgen zodat we niet te laat in Duinrell arriveren.
Hinne haalt nog even wat te drinken met zijn pantercape.
Ehh…
We zijn er!!
Lekker natgeregend onderweg naar de Duingalow, maar reuzegezellig!
Kris en Martijn voeren hun legendarische inventarisatie-lijst-act op.
Na de repetitie gezellig pannenkoeken eten in Soest, waar tijdens het nagerecht een moeder van een 16-jarig meisje aan een tafel verderop eindelijk genoeg moed had verzameld om onze handtekeningen te vragen. Bizar momentje!
Deze zomer gaat de geschiedenis in als onze eerste zomer vól festivals! Ik weet nog dat we aan het begin ervan dachten: wat gaan we na de Destine tour in godsnaam doen met onze weekends? Maar beetje bij beetje stroomden de aanbiedingen van festivals binnen, en uiteindelijk hebben we er maar liefst 14 gedaan!
Soms als opener, soms op het kleine podium, maar ook af en toe als headliner op het grote podium. Het was niet overal even druk maar onze fans waren er áltijd, van Limburg tot Groningen tot Hengelo tot Goes. Ik kijk met een zeer tevreden gevoel terug op al die mooie avonden!
Natuurlijk bestond het grootste deel van al die dagen uit… wachten.
Op het Duycker Buyten Festival in Hoofddorp. Laatste keer kijken hoe onze crew (hier Martijn) mijn drumstel opbouwt. Want hij is te koop! Vanaf de tour speel ik op een indigo-sparkle Ludwig.
Na ons speelde Alphabeat, wat een geweldige band, belachelijk dat de organisatie zo slecht reclame had gemaakt dat er maar 100 mensen stonden.
Voordat we naar Venlo gingen nog even via Zwolle voor een bezoekje aan Miss Montreal (van wie we het prachtige tijgerkleedje kregen).
Koffie met Sanne.
The Wild Things op het podium waar wij later ook zouden spelen.
Eindelijk mijn helden van The Wild Things ontmoet, vlak na hun allereerste show.
Bij het laatste liedje van onze show ging het zo hard regenen, dat het Jochem een goed idee leek het publiek gewoon op het podium te vragen… heel gezellig!
Bram, 29, Hilversum. Drummer bij Only Seven Left, webredacteur bij de VARA (Kinderen voor Kinderen), freelance videomaker. Ik blog over muziek, video en design. En soms over Justin Bieber.