osl

Ga alsjeblieft geen album maken – de evaluatie

23 oktober 2014 | 16:23

Zes singles Only Seven Left

En Bram, was dat nou een goed idee, geen album maken maar iedere maand een single uitbrengen?
Een jaar geleden gaf ik beginnende bands het vriendelijke doch dringende advies om vooral geen album te gaan maken. In het kort: het album (en de cd al helemaal) is voor veel luisteraars een verouderd medium, het is pr-technisch onhandig om voor studiotijd weken van de aardbodem te verdwijnen en het kan zowel creatief als qua marketing goed zijn om een constante stroom van muziek aan te bieden, het hele jaar door.

Daar waren cd-winkels, (oudere) artiesten en (nog oudere) muziekliefhebbers het natuurlijk niet mee eens. Toch bleef ik er in geloven, gesterkt door mooie stukken van Bob Lefsetz, eigen ervaringen en reacties van onze fans. Dus we gingen het doen: in januari verstuurden we een persbericht met de kop Only Seven Left gaat de studio in om géén album te maken. 2014 werd voor ons een druk, muzikaal én duur jaar.

Wat gingen jullie dan precies doen?
We beloofden maandelijks een nieuw liedje, met videoclip. Maar we werkten niet vooruit: we konden bij wijze van spreken op maandag een liedje schrijven, het op woensdag opnemen en op vrijdag uitbrengen. YouTube speelde een centrale rol in het plan, maar de muziek kwam natuurlijk ook uit op iTunes en Spotify. Het idee was om in december een verzamel-album te maken met alle nieuwe liedjes .

En, lukte dat?
In januari, februari, maart, april en mei kwamen er nieuwe liedjes. Bovendien maakten we van ieder liedje een akoestische versie en een poppunkversie. En we maakten iedere week een video (videodagboeken, covers, challenges). Tussendoor deden we ook nog een tour in Duitsland en een paar shows in Nederland.

Klinkt als verschrikkelijk veel werk.
Ja. Dat viel een beetje tegen. Het is natuurlijk fantastisch om constant bezig te zijn met muziek: er moest geschreven worden, opgenomen, gemixt. Een leuke dagtaak, maar lastig te combineren met school en werk. Na het liedje van mei was de energie en inspiratie even op. In juni kwam er geen nieuw liedje – deels vanwege de zomervakantie en deels omdat we niet iets wilden uitbrengen waar we niet 100% achter stonden. In oktober was er nog een nieuw liedje, en in december komt het zevende. Het laatste. Ooit.

Oh, beviel het zo slecht dat jullie nu maar uit elkaar gaan?
Nee, dat staat er los van. Het experiment beviel goed: het was te gek om iedere maand met een andere producer aan de slag te gaan en het was leuk om fans iedere maand iets tofs te kunnen bieden. Ik vind dat we onze beste liedjes ooit hebben gemaakt dit jaar, en ik ben ook heel trots op alle clips en andere video’s. Bovendien ben ik onwijs blij dat we op het laatste moment nog producer Martin Beusker ontmoetten, met wie we de laatste vier liedjes hebben gedaan. Zo’n muzikale en persoonlijke klik is best bijzonder en het was geweldig om met hem steeds een dag in de studio helemaal te freaken op één song.

Is 1 keer per maand te vaak?
Niet als je er full time mee bezig kan zijn, altijd een studio tot je beschikking hebt en een ruime stapel demo’s hebt waar je uit kan kiezen. Voor fans kan het eigenlijk niet vaak genoeg. Radio en pers had er wat meer moeite mee: heb je Only Seven Left weer met een nieuw liedje hoor. Daar hadden we rekening mee gehouden, na de eerste is het nieuwtje er natuurlijk wel vanaf. Dit jaar was voor de fans, niet voor de radio. En opmerkelijk genoeg bleek onze aanpak wél aan te slaan bij clipzenders als MTV en XITE, die bijna alle clips veel hebben gedraaid. Stonden we gisteren ineens op de rode loper bij de MTV EMA’s preparty.

Only Seven Left MTV EMA's preparty

En wat kost dat nou?
Veel. Meer dan we hadden gedacht. Natuurlijk hadden we in december een gedetailleerde begroting moeten maken, maar in ons enthousiasme over de eerste release zagen we dat even over het hoofd. Wat kost een liedje opnemen, mixen en masteren? Al snel €1000-2000, afhankelijk van je producer, studio en onderhandelskills. Dan is het uiteraard goedkoper om er gelijk 12 te doen: als je dan tóch die drumsound voor elkaar hebt…

Dure grap. Toch niet haalbaar voor een beginnende bandje?
Voor een singer-songwriter of een beginnend bandje kan het vast wel wat goedkoper, maar wij wilden geen muziek afleveren met een lager niveau dan ons eerdere werk, zowel qua songwriting als productie. De covers en alternatieve versies nam zanger Bjørgen zelf thuis op en kostten dus niks.

En een videoclip?
Onze duurste was €2000 en de goedkoopste €0. Dat hoeft dus het probleem niet te zijn: een opvallend idee is honderd keer belangrijker dan een technisch perfecte clip. Verder maak je kosten voor de digitale distributie (een single met bonustracks geldt bij CD Baby helaas meteen als album – $50 ipv $13), maar dat verdienden we vrij snel weer terug.

Ja, jullie liepen binnen?
Dat niet. De digitale sales gingen boven verwachting (zeker als je bedenkt dat je de liedjes ook gratis op Soundcloud kon downloaden): van Tonight verkochten we bijna 1000 downloads. YouTube-advertenties leverden een paar honderd euro op, en als het goed is leverde de hele aanpak natuurlijk een bijdrage aan de ticketsales van de tour. Maar eerlijk is eerlijk: noch in de analoge wereld, noch in de digitale wereld was dit ons meest succesvolle jaar. De YouTube-views verdubbelden weliswaar, maar werden verdeeld over veel meer video’s. Het aantal abonnees steeg ook snel – dat was zeer waardevol geweest als we niet over twee maanden uit elkaar gingen.

En nu gaan jullie tóch een album maken?!
Jep. Dat was stiekem gelijk al het plan, want mijn blog was geen kruistocht tegen het album op zich, maar veel meer tegen de ouderwetse studio-cd-tour-cyclus die veel bands hanteren, simpelweg omdat ze denken dat het zo hoort.

Dus wat raad je andere bands aan?
Probeer dit, iedere maand een nieuw liedje met video. En hou het vol: wij merkten dat het ‘grote’ publiek eigenlijk pas na liedje vijf doorhad waar we mee bezig waren. Let op je budget. En neem steeds twee of drie nummers tegelijk op, zodat je genoeg tijd overhoudt voor de promotie ervan, voor optredens, voor het schrijven van nieuwe liedjes, het maken van bijzondere clips en de rest van je leven. Hoewel dat laatste best even kan wachten.

Nog meer ongevraagd advies?
Ja! Bestel nu onze allerlaatste cd, beschikbaar in drie verschillende pakketten!

Only Seven Left- The Final Album

Is Facebook dood? De cijfers van Only Seven Left

5 maart 2013 | 13:28

Ik las vanmorgen op The Verge een boeiend stuk over het einde van Facebook. Althans, er wordt geconstateerd dat Facebook niet meer cool is onder tieners. Het is een ‘real life network’ geworden, met ouders, collega’s en vage kennissen. En terwijl Facebook gaat over opscheppen over je fantastische leven, kun je op Tumblr en Instagram makkelijker delen en er bovendien meerdere identiteiten op na houden. Voor MySpace betekende de massale verhuizing van tieners niet veel goeds, dus ik was meteen benieuwd of deze trend ook zichtbaar is onder onze fans.

Social media graph Only Seven Left
(klik voor leesbare versie)

Ik heb al onze sociale netwerken naast elkaar gezet en vergeleken met de cijfers van ongeveer twee jaar geleden. Dat was nét voor een turbulente tijd: onze zanger was net opgestapt en we waren druk met de voorbereidingen van openbare, online audities. De volgorde van links naar rechts staat voor wanneer we met het netwerk begonnen.

Late adopters
Wat mij opviel bij het achterhalen van die startdata, is dat we niet bepaald early adopters lijken te zijn. Voor een band die bekend staat om zijn succesvolle social media-campagnes, vind ik het opmerkelijk dat we nog geen jaar op Instagram zitten en pas sinds augustus 2010 iets op Facebook doen. Dat heeft een reden: wij zijn waar onze fans zijn. Als dat in plaats van Hyves ineens Twitter is, gaan we naar Twitter. Daarnaast hebben we allemaal op alle netwerken ook persoonlijke accounts die al veel langer bestaan dan de band-accounts. In mijn geval vaak uit nieuwsgierigheid (ik heb laatst ook weer een MySpace account gemaakt).

OSL Tumblr

Tumblr-explosie
Het tweede dat meteen opvalt is natuurlijk de enorme staaf van Tumblr. In een jaar meer followers dan we waar dan ook ooit hebben gehad – onvoorstelbaar. Nu zijn we inderdaad trouwe Tumblr-gebruikers, maar het grootste deel van deze volgers hebben we te danken aan een promo-actie van de Tumblr-staff op hun blog en een ‘Spotlight’ op het dashboard van iedere gebruiker. Gaaf aan Tumblr vind ik dat het heel internationaal is en als systeem superlaagdrempelig werkt. Nadeel vind ik dat het soms lijkt of iedereen alleen maar content aan het recyclen is en er weinig wordt uitgedaagd iets nieuws, eigens te posten. Mensen zijn bovendien graag lekker vaag over hun identiteit, zodat je erg weinig te weten komt over je fans. Voor een band als One Direction heeft Tumblr voor een doorbraak in Amerika gezorgd dus dit is zeker een netwerk waar we tijd in blijven steken, maar het is soms lastig inschatten wát onze volgers precies willen zien.

OSL instagram

Instagram blijft achter
Op Instagram is het relatief rustig. Nu ben ik zelf niet zo’n fan van de deelbaarheid van Instagram-foto’s, zeker nu de integratie met Twitter verre van ideaal is. Ook op Facebook lijken posts vanuit Instagram eerder op de achtergrond te raken dan foto’s die je direct op Facebook plaatst. Dus gebruiken we Instagram voor het filtertje en komt onze account-link vaak nergens terug. Dat heeft ook een voordeel: het is voor fans best leuk om onderdeel uit te maken van een selecte groep. Ik ben blij dat mijn persoonlijke Instagram-account maar een beperkt aantal volgers heeft (en weinig familie, collega’s, zakenrelaties), want dan durf ik juist wat meer te posten. Content voor de elite.

Myspace en Hyves OSL

Cijfers zeggen niet alles
En dan de twee netwerken die niet gegroeid zijn: MySpace en Hyves. Op MySpace hebben we al twee jaar niet ingelogd, op Hyves checken we sporadisch of er nog berichten zijn. En toch, als we puur naar de aantallen kijken, winnen beide netwerken het nog steeds van Twitter, Facebook én YouTube. Dat is dus gelijk de valkuil: alleen naar de cijfers kijken.

Waar vindt de meeste interactie plaats? Op Twitter en Facebook. En welk netwerk heeft ons de afgelopen jaren het meest geholpen in het laten groeien van de fanbase? Zonder twijfel YouTube. Toch hebben we daar nog niet veel abonnees, omdat we pas sinds kort mensen op te roepen zich abonneren. Als je kijkt naar views: dat zijn er ruim 1 miljoen, 400.000 meer dan twee jaar geleden. Op Tumblr hebben we extreem veel volgers, maar die zijn (nog) niet heel actief: met gemiddeld 30 notes per post, reageert dus maar 0,17%.

Groei
Twitter groeit met ruim 1000, YouTube groeit met 1000 en Facebook groeit het hardst met bijna 1500. En dat is ook wat ik merk bij onze fans, los van de cijfers: heel langzaam gaat iedereen van Hyves naar Facebook, Twitter kan er gewoon naast bestaan. En een aantal mensen slaat Facebook over en gaat meteen naar Tumblr. Ik geloof niet dat Facebook dood is, maar ik snap wel de behoefte van jongeren om uit een netwerk te stappen waarop je docenten ook zitten, je ouders alles meelezen en er strenge regels zijn over wat je wel en niet mag posten. En de vraag is of je als band in die sfeer wil zitten – misschien past het creatieve en enigszins grenzeloze van Tumblr daar wel beter bij. En misschien wordt MySpace wel weer helemaal de shit? Ik heb alvast een account.