Het was Go Loco Day bij Schwandt Infographics – 24 uur waarin we aan een vrij project mogen werken. Ik besloot mijn idee van een paar jaar geleden verder uit te werken, maar dit keer met bekende liedjes. Ik verzamelde er tien, uit verschillend genres en tijdperken, analyseerde ze en maakte er deze infographic over (klik voor grote versie).
Roel maakte deze infographic om er zelf achter te komen waar je nu het beste een abonnement kan afsluiten. Niet álle info (sms-bundel, datalimiet, aansluitkosten, bereik) is er in opgenomen, maar je weet wel wat je in totaal kwijt bent.
Klik voor een grotere versie!
(Klik voor grotere versie.)
Ik was er zelf helaas niet bij, maar tijdens het Infographics Congres in Zeist liet bekende infographicmaker John Grimwade mijn infographic over Planet Heartbreak 3 zien als voorbeeld van een interessante graphic. Collega’s maakte de de foto, te gek!
Voor de blog van Niels Aalberts maakte ik deze infographic over de resultaten van 2009.
Mijn graphic kwam overtuigend als winnaar uit de bus! :) Je kunt ‘m hieronder bekijken door op het plaatje te klikken.
.
Wat je ziet zijn de waveforms van alle twaalf de liedjes op Planet Heartbreak 3. De refreins zijn roze, zo kun je in één oogopslag zien hoe vaak er een refrein in een liedje zit, hoe lang het refrein duurt, hoe lang het liedje duurt, hoe lang het duurt voor het refrein komt, en of het liedje veel dynamiek bevat.
Ik wil het ook nog gaan doen met reeds bewezen hits zoals Smells Like Teen Spirit, omdat ik er van overtuigd ben dat er een aantal overeenkomsten is. Een ideaal popliedje ziet er volgens mij zo uit:
- lengte: max 3 minuten
- refrein komt binnen 1 minuut
- refrein zit er minstens 3 keer in (liefst laatste keer dubbel)
- veel dynamiek (couplet zacht, refrein hard)
Sander, Metro Mortale en Monomania voldoen het beste aan die criteria en dat zijn toevallig ook de meest catchy liedjes op de cd. OSL doet het ook zeker niet slecht, maar het eerste couplet is eigenlijk te lang. Mijn eigen liedje heeft eigenlijk ook te lange coupletten, maar wel veel dynamiek.
“Verliezer” is denk ik Common People: wel drie keer een (mooi!) refrein maar zo kort dat er verder wel heel veel intro/couplet/bridge/solo/instrumentaal overblijft. Meest opvallende liedjes zijn Findel en Guinevere Leaves omdat het refrein er eigenlijk maar 1 keer in zit, en dus niet echt een refrein te noemen is.
