downloads

Ga alsjeblieft geen album maken – de evaluatie

23 oktober 2014 | 16:23

Zes singles Only Seven Left

En Bram, was dat nou een goed idee, geen album maken maar iedere maand een single uitbrengen?
Een jaar geleden gaf ik beginnende bands het vriendelijke doch dringende advies om vooral geen album te gaan maken. In het kort: het album (en de cd al helemaal) is voor veel luisteraars een verouderd medium, het is pr-technisch onhandig om voor studiotijd weken van de aardbodem te verdwijnen en het kan zowel creatief als qua marketing goed zijn om een constante stroom van muziek aan te bieden, het hele jaar door.

Daar waren cd-winkels, (oudere) artiesten en (nog oudere) muziekliefhebbers het natuurlijk niet mee eens. Toch bleef ik er in geloven, gesterkt door mooie stukken van Bob Lefsetz, eigen ervaringen en reacties van onze fans. Dus we gingen het doen: in januari verstuurden we een persbericht met de kop Only Seven Left gaat de studio in om géén album te maken. 2014 werd voor ons een druk, muzikaal én duur jaar.

Wat gingen jullie dan precies doen?
We beloofden maandelijks een nieuw liedje, met videoclip. Maar we werkten niet vooruit: we konden bij wijze van spreken op maandag een liedje schrijven, het op woensdag opnemen en op vrijdag uitbrengen. YouTube speelde een centrale rol in het plan, maar de muziek kwam natuurlijk ook uit op iTunes en Spotify. Het idee was om in december een verzamel-album te maken met alle nieuwe liedjes .

En, lukte dat?
In januari, februari, maart, april en mei kwamen er nieuwe liedjes. Bovendien maakten we van ieder liedje een akoestische versie en een poppunkversie. En we maakten iedere week een video (videodagboeken, covers, challenges). Tussendoor deden we ook nog een tour in Duitsland en een paar shows in Nederland.

Klinkt als verschrikkelijk veel werk.
Ja. Dat viel een beetje tegen. Het is natuurlijk fantastisch om constant bezig te zijn met muziek: er moest geschreven worden, opgenomen, gemixt. Een leuke dagtaak, maar lastig te combineren met school en werk. Na het liedje van mei was de energie en inspiratie even op. In juni kwam er geen nieuw liedje – deels vanwege de zomervakantie en deels omdat we niet iets wilden uitbrengen waar we niet 100% achter stonden. In oktober was er nog een nieuw liedje, en in december komt het zevende. Het laatste. Ooit.

Oh, beviel het zo slecht dat jullie nu maar uit elkaar gaan?
Nee, dat staat er los van. Het experiment beviel goed: het was te gek om iedere maand met een andere producer aan de slag te gaan en het was leuk om fans iedere maand iets tofs te kunnen bieden. Ik vind dat we onze beste liedjes ooit hebben gemaakt dit jaar, en ik ben ook heel trots op alle clips en andere video’s. Bovendien ben ik onwijs blij dat we op het laatste moment nog producer Martin Beusker ontmoetten, met wie we de laatste vier liedjes hebben gedaan. Zo’n muzikale en persoonlijke klik is best bijzonder en het was geweldig om met hem steeds een dag in de studio helemaal te freaken op één song.

Is 1 keer per maand te vaak?
Niet als je er full time mee bezig kan zijn, altijd een studio tot je beschikking hebt en een ruime stapel demo’s hebt waar je uit kan kiezen. Voor fans kan het eigenlijk niet vaak genoeg. Radio en pers had er wat meer moeite mee: heb je Only Seven Left weer met een nieuw liedje hoor. Daar hadden we rekening mee gehouden, na de eerste is het nieuwtje er natuurlijk wel vanaf. Dit jaar was voor de fans, niet voor de radio. En opmerkelijk genoeg bleek onze aanpak wél aan te slaan bij clipzenders als MTV en XITE, die bijna alle clips veel hebben gedraaid. Stonden we gisteren ineens op de rode loper bij de MTV EMA’s preparty.

Only Seven Left MTV EMA's preparty

En wat kost dat nou?
Veel. Meer dan we hadden gedacht. Natuurlijk hadden we in december een gedetailleerde begroting moeten maken, maar in ons enthousiasme over de eerste release zagen we dat even over het hoofd. Wat kost een liedje opnemen, mixen en masteren? Al snel €1000-2000, afhankelijk van je producer, studio en onderhandelskills. Dan is het uiteraard goedkoper om er gelijk 12 te doen: als je dan tóch die drumsound voor elkaar hebt…

Dure grap. Toch niet haalbaar voor een beginnende bandje?
Voor een singer-songwriter of een beginnend bandje kan het vast wel wat goedkoper, maar wij wilden geen muziek afleveren met een lager niveau dan ons eerdere werk, zowel qua songwriting als productie. De covers en alternatieve versies nam zanger Bjørgen zelf thuis op en kostten dus niks.

En een videoclip?
Onze duurste was €2000 en de goedkoopste €0. Dat hoeft dus het probleem niet te zijn: een opvallend idee is honderd keer belangrijker dan een technisch perfecte clip. Verder maak je kosten voor de digitale distributie (een single met bonustracks geldt bij CD Baby helaas meteen als album – $50 ipv $13), maar dat verdienden we vrij snel weer terug.

Ja, jullie liepen binnen?
Dat niet. De digitale sales gingen boven verwachting (zeker als je bedenkt dat je de liedjes ook gratis op Soundcloud kon downloaden): van Tonight verkochten we bijna 1000 downloads. YouTube-advertenties leverden een paar honderd euro op, en als het goed is leverde de hele aanpak natuurlijk een bijdrage aan de ticketsales van de tour. Maar eerlijk is eerlijk: noch in de analoge wereld, noch in de digitale wereld was dit ons meest succesvolle jaar. De YouTube-views verdubbelden weliswaar, maar werden verdeeld over veel meer video’s. Het aantal abonnees steeg ook snel – dat was zeer waardevol geweest als we niet over twee maanden uit elkaar gingen.

En nu gaan jullie tóch een album maken?!
Jep. Dat was stiekem gelijk al het plan, want mijn blog was geen kruistocht tegen het album op zich, maar veel meer tegen de ouderwetse studio-cd-tour-cyclus die veel bands hanteren, simpelweg omdat ze denken dat het zo hoort.

Dus wat raad je andere bands aan?
Probeer dit, iedere maand een nieuw liedje met video. En hou het vol: wij merkten dat het ‘grote’ publiek eigenlijk pas na liedje vijf doorhad waar we mee bezig waren. Let op je budget. En neem steeds twee of drie nummers tegelijk op, zodat je genoeg tijd overhoudt voor de promotie ervan, voor optredens, voor het schrijven van nieuwe liedjes, het maken van bijzondere clips en de rest van je leven. Hoewel dat laatste best even kan wachten.

Nog meer ongevraagd advies?
Ja! Bestel nu onze allerlaatste cd, beschikbaar in drie verschillende pakketten!

Only Seven Left- The Final Album

37 liedjes die ik schreef toen ik 18 was

27 januari 2011 | 11:53

Dat is dan weer het voordeel van een weekje in het gips: tijd zat om klusjes te doen waar ik nooit aan toe kom. Zo wilde ik al heel lang deze verzameling oude Impossible Situations liedjes online zetten. Ik schreef ze tussen 2001 en 2004 en ik nam ze thuis op m’n slaapkamer op, speelde zelf alle instrumenten en was duidelijk nog op zoek naar een muzikale richting. Hoewel het opvallend is hoeveel liedjes je onder het genre pianorock zou kunnen onderbrengen!

Pre-AutoTune
Het zijn lang niet álle liedjes die ik ooit maakte, maar wel de liedjes waar ik me het minst voor schaam. Sommige liedjes zijn goed maar niet zo lekker opgenomen, de meeste zijn nog van het pre-AutoTunetijdperk, soms is de tekst beter dan de muziek, maar er zit ongetwijfeld iets tussen wat je aanspreekt.

Ik heb ze losjes gesorteerd van nieuw tot oud. Ik zou bij ieder liedje een verhaal kunnen vertellen, maar dat gaat dan weer lastig met een arm in het gips. Ik zou bijvoorbeeld kunnen vertellen dat Say No gaat over een vriend wiens ouders gingen scheiden omdat zijn vader er met een 20 jaar jongere dame vandoor ging. En dat je op Because You’re Smarter Than Me behalve mij ook nog Bart, Dirkjan en Jarno hoort zingen. Om de eenvoudige reden dat zij toen de knapste jongens van Amersfoort waren.

Sinking Ship schreef ik voor een schoolproject, en ik nam ‘m in 2009 opnieuw op omdat me dat leuk leek. In dezelfde zomer schreef ik The Moonlight Sky en Saturday voor OSL. Alone en de twee liedjes erna stonden op een akoestische ep die uitkwam nadat ik de publieksprijs singer/songwriter bij de Grote Prijs van Nederland had gewonnen. De beats bestaan uitsluitend uit huis, tuin en keukengeluiden.

Vriendschap
I Wouldn’t Even Rephrase If I’d Say Falling Asleep In Your Arms Just Rules is het enige liedje dat ik ooit schreef waarvan de titel langer is dan de tekst. Matt gaat over een vriend wiens vader ineens doodging, Can’t Stay Long over het afwijzen van liefdes (wat een luxeproblemen had je vroeger), Worst Friend Awards 2004 ken je onder een iets andere titel misschien van het OSL album. Wouter bewerkte het en zoals je hoort censureerden we de tekst ook enigszins. De vriendschap waar het over ging, is inmiddels trouwens weer helemaal goedgekomen. Ook Over You ga je dit jaar nog in OSL-uitvoering horen.

Gips
Het lange outro van Sexexexexexexexxx is opgenomen door een microfoon uit het raam van mijn slaapkamer te hangen (je hoort de trein, de haan en als je goed luistert enkele familieleden). Dan komt er een rijtje curieuze covers (ik was toen oprecht fan van The A-Teens). I Can See Through You nam ik op voor de soundtrack van een computergame van een buurjongen, en ik drumde de partij met m’n been in het gips omdat toen m’n knieschijf ook was ontwricht. Abel nam de bas op in Tilburg en stuurde ‘m door naar Amersfoort. One Year And Yesterday gaat over een lastige driehoeksrelatie (ik was jong) die helaas niet zo goed is afgelopen.

Music en de liedjes er omheen komen van de allereerste cd die ik ooit uitbracht (oplage: 25), waarvan het grootste deel is opgenomen met 1 microfoon. Grappig om te horen dat mijn teksten toen veel explicieter waren dan nu, ik weet nog dat er over A 100.000 Boys een interessante analyse in homojongerenblad Expreszo stond. Op Bandcamp vind je bij ieder liedje de songtekst.

Veel plezier ermee, laat me weten wat je ervan vindt!