bands

Ga alsjeblieft geen album maken – de evaluatie

23 oktober 2014 | 16:23

Zes singles Only Seven Left

En Bram, was dat nou een goed idee, geen album maken maar iedere maand een single uitbrengen?
Een jaar geleden gaf ik beginnende bands het vriendelijke doch dringende advies om vooral geen album te gaan maken. In het kort: het album (en de cd al helemaal) is voor veel luisteraars een verouderd medium, het is pr-technisch onhandig om voor studiotijd weken van de aardbodem te verdwijnen en het kan zowel creatief als qua marketing goed zijn om een constante stroom van muziek aan te bieden, het hele jaar door.

Daar waren cd-winkels, (oudere) artiesten en (nog oudere) muziekliefhebbers het natuurlijk niet mee eens. Toch bleef ik er in geloven, gesterkt door mooie stukken van Bob Lefsetz, eigen ervaringen en reacties van onze fans. Dus we gingen het doen: in januari verstuurden we een persbericht met de kop Only Seven Left gaat de studio in om géén album te maken. 2014 werd voor ons een druk, muzikaal én duur jaar.

Wat gingen jullie dan precies doen?
We beloofden maandelijks een nieuw liedje, met videoclip. Maar we werkten niet vooruit: we konden bij wijze van spreken op maandag een liedje schrijven, het op woensdag opnemen en op vrijdag uitbrengen. YouTube speelde een centrale rol in het plan, maar de muziek kwam natuurlijk ook uit op iTunes en Spotify. Het idee was om in december een verzamel-album te maken met alle nieuwe liedjes .

En, lukte dat?
In januari, februari, maart, april en mei kwamen er nieuwe liedjes. Bovendien maakten we van ieder liedje een akoestische versie en een poppunkversie. En we maakten iedere week een video (videodagboeken, covers, challenges). Tussendoor deden we ook nog een tour in Duitsland en een paar shows in Nederland.

Klinkt als verschrikkelijk veel werk.
Ja. Dat viel een beetje tegen. Het is natuurlijk fantastisch om constant bezig te zijn met muziek: er moest geschreven worden, opgenomen, gemixt. Een leuke dagtaak, maar lastig te combineren met school en werk. Na het liedje van mei was de energie en inspiratie even op. In juni kwam er geen nieuw liedje – deels vanwege de zomervakantie en deels omdat we niet iets wilden uitbrengen waar we niet 100% achter stonden. In oktober was er nog een nieuw liedje, en in december komt het zevende. Het laatste. Ooit.

Oh, beviel het zo slecht dat jullie nu maar uit elkaar gaan?
Nee, dat staat er los van. Het experiment beviel goed: het was te gek om iedere maand met een andere producer aan de slag te gaan en het was leuk om fans iedere maand iets tofs te kunnen bieden. Ik vind dat we onze beste liedjes ooit hebben gemaakt dit jaar, en ik ben ook heel trots op alle clips en andere video’s. Bovendien ben ik onwijs blij dat we op het laatste moment nog producer Martin Beusker ontmoetten, met wie we de laatste vier liedjes hebben gedaan. Zo’n muzikale en persoonlijke klik is best bijzonder en het was geweldig om met hem steeds een dag in de studio helemaal te freaken op één song.

Is 1 keer per maand te vaak?
Niet als je er full time mee bezig kan zijn, altijd een studio tot je beschikking hebt en een ruime stapel demo’s hebt waar je uit kan kiezen. Voor fans kan het eigenlijk niet vaak genoeg. Radio en pers had er wat meer moeite mee: heb je Only Seven Left weer met een nieuw liedje hoor. Daar hadden we rekening mee gehouden, na de eerste is het nieuwtje er natuurlijk wel vanaf. Dit jaar was voor de fans, niet voor de radio. En opmerkelijk genoeg bleek onze aanpak wél aan te slaan bij clipzenders als MTV en XITE, die bijna alle clips veel hebben gedraaid. Stonden we gisteren ineens op de rode loper bij de MTV EMA’s preparty.

Only Seven Left MTV EMA's preparty

En wat kost dat nou?
Veel. Meer dan we hadden gedacht. Natuurlijk hadden we in december een gedetailleerde begroting moeten maken, maar in ons enthousiasme over de eerste release zagen we dat even over het hoofd. Wat kost een liedje opnemen, mixen en masteren? Al snel €1000-2000, afhankelijk van je producer, studio en onderhandelskills. Dan is het uiteraard goedkoper om er gelijk 12 te doen: als je dan tóch die drumsound voor elkaar hebt…

Dure grap. Toch niet haalbaar voor een beginnende bandje?
Voor een singer-songwriter of een beginnend bandje kan het vast wel wat goedkoper, maar wij wilden geen muziek afleveren met een lager niveau dan ons eerdere werk, zowel qua songwriting als productie. De covers en alternatieve versies nam zanger Bjørgen zelf thuis op en kostten dus niks.

En een videoclip?
Onze duurste was €2000 en de goedkoopste €0. Dat hoeft dus het probleem niet te zijn: een opvallend idee is honderd keer belangrijker dan een technisch perfecte clip. Verder maak je kosten voor de digitale distributie (een single met bonustracks geldt bij CD Baby helaas meteen als album – $50 ipv $13), maar dat verdienden we vrij snel weer terug.

Ja, jullie liepen binnen?
Dat niet. De digitale sales gingen boven verwachting (zeker als je bedenkt dat je de liedjes ook gratis op Soundcloud kon downloaden): van Tonight verkochten we bijna 1000 downloads. YouTube-advertenties leverden een paar honderd euro op, en als het goed is leverde de hele aanpak natuurlijk een bijdrage aan de ticketsales van de tour. Maar eerlijk is eerlijk: noch in de analoge wereld, noch in de digitale wereld was dit ons meest succesvolle jaar. De YouTube-views verdubbelden weliswaar, maar werden verdeeld over veel meer video’s. Het aantal abonnees steeg ook snel – dat was zeer waardevol geweest als we niet over twee maanden uit elkaar gingen.

En nu gaan jullie tóch een album maken?!
Jep. Dat was stiekem gelijk al het plan, want mijn blog was geen kruistocht tegen het album op zich, maar veel meer tegen de ouderwetse studio-cd-tour-cyclus die veel bands hanteren, simpelweg omdat ze denken dat het zo hoort.

Dus wat raad je andere bands aan?
Probeer dit, iedere maand een nieuw liedje met video. En hou het vol: wij merkten dat het ‘grote’ publiek eigenlijk pas na liedje vijf doorhad waar we mee bezig waren. Let op je budget. En neem steeds twee of drie nummers tegelijk op, zodat je genoeg tijd overhoudt voor de promotie ervan, voor optredens, voor het schrijven van nieuwe liedjes, het maken van bijzondere clips en de rest van je leven. Hoewel dat laatste best even kan wachten.

Nog meer ongevraagd advies?
Ja! Bestel nu onze allerlaatste cd, beschikbaar in drie verschillende pakketten!

Only Seven Left- The Final Album

Interview over social media met CJP

10 december 2012 | 23:17

Voor CJP deed ik een interview over social media, via een handgeschreven brief. Ter bevordering van de leesbaarheid, hier een transcriptie. De originele brieven zijn te lezen op de site van CJP.

Bram de Wijs staat bekend om de creatieve manieren waarop hij het internet gebruikt om aandacht te krijgen voor zijn band Only Seven Left. Wij stellen hem per handgeschreven brief vijfenneenhalve vraag over het nut van social media voor een band. Want zeg nou zelf, een brief is toch eigenlijk veel persoonlijker?

Beste Bram,

Blijkbaar is een social media-consult zó waardevol dat bands (véél) moeite willen doen om het te winnen. Maar kunnen bands alle tijd die ze in promo steken niet beter besteden aan repeteren en opnames? Als ze zich concentreren op het maken van goede muziek, dan komen ze vanzelf wel bovendrijven toch? Zie ook: Alt-J.

‘Ja, veel (beginnende) bands kunnen hun tijd beter besteden aan schrijven en repeteren. Muziek komt altijd op nummer 1. Maar social media hoeven niet veel tijd te kosten. Maak een filmpje tijdens het repeteren, laat vast iets horen uit de studio, maak een foto vanaf het podium tijdens het optreden… Allemaal kansen om je publiek eenvoudig bij je band te betrekken en het kost je twee minuten. En ja, soms komt talent vanzelf bovendrijven. En soms ook niet. Over het algemeen komt er vooral veel troep bovendrijven’

Lees verder…

Shit, dat wil ik ook!

18 januari 2012 | 12:43

Kane, Anouk, Krezip… het is ook niet mijn favoriete muziek, maar toch mogen we ze dankbaar zijn. Dankzij die bands hoor je nu Simple Plan, Destine en binnenkort ook Only Seven Left op de radio. Ik zal uitleggen hoe dat zit. Met een beetje geluk overtuig ik meelezende bandjes er ook nog van dat het zinloos is om jaloers te zijn op (succesvollere) bands.

De Nederlandse rockscene is klein, dus je komt elkaar overal tegen: bij festivals, op tours, in tijdschriften, bij de radio, op internet. Met sommige bands word je vrienden en met andere klikt het minder. Maar al vanaf mijn allereerste punkbandje merk ik dat er achter je rug om vaak meer aan de hand is. Het is schijnbaar erg belangrijk ‘cool’ te zijn, de juiste dingen wel of juist niet te doen en vooral: niet teveel mazzel hebben. Hoe meer succes je hebt, hoe minder muziekvrienden je overhoudt. Toegegeven, als ik lees dat Kensington in Amerika gaat optreden, denk ik: shit, dat wil ik ook! Maar verder denk ik: te gek, wat cool voor ze. Ik heb respect voor hoe hard Destine werkt, terecht dat ze op Pinkpop stonden. Laten we elkaar aanmoedigen, inspireren, alles gunnen. Dat is ook zakelijk gezien veel slimmer. Een bekende Nederlandse manager legde me uit: hoe beter het gaat met je grootste concullega, hoe beter het gaat met jouw band.

Lees verder…