In de categorie ‘dingen die je altijd kwijtraakt’: oordoppen. Inmiddels ben ik toe aan mijn derde set op maat gemaakte, en het opmeten van de oren (met een soort groene pasta) blijft een smerig gevoel. Gelukkig komt Niels van Variphone het altijd vakkundig en ontspannen voor ons regelen, zelfs op zondagmiddag.
Van Variphone zijn trouwens ook mijn in-ears, die ik absoluut NOOIT kwijt wil raken:
Goed nieuws: ons tweede album heet Anywhere From Here en komt dit voorjaar uit bij het label EMI. Ik ben ontzettend blij, omdat ik het gevoel heb dat we nu echt een grote nieuwe stap kunnen gaan zetten. Het is geweldig om te merken dat onze vasthoudende DYI-mentaliteit nu zo tastbaar resultaat oplevert. Ik sta er zelf een beetje versteld van hoe we van een band zonder zanger (in augustus 2011) nu ineens een band met een topzanger, een geweldig album, een manager en een major label zijn geworden. Alsof het zo bedoeld was.
Meer uitleg over deze beslissing vind je op de blog van EHPO.
Dit jaar een iets andere 2 Hot 4 YouTube dan voorheen: er was namelijk weinig materiaal niet door de montage van de videodagboeken gekomen, omdat we met de 2 Hot 4 YouTube van vorig jaar de grens nogal verlegd hadden. Dus dit jaar: alle bloopers achter elkaar, aangevuld met materiaal dat nog niemand heeft gezien (en dat was soms maar goed ook) en de eerste beelden uit de studio.
Let op: dit is geen normaal videodagboek, het is ongecensureerd, er wordt gevloekt, gescholden, er worden cynische en flauwe grappen gemaakt, dus… be prepared!
Ik was veel te vroeg wakker, alsof ik jarig was. Ik ging namelijk eerst met Sander een tweedehands piano kopen in Bussum en daarna een bezoekje brengen aan mijn favoriete drumwinkel.
Het had gesneeuwd en het was gevaarlijk glad, maar dankzij de vakkundige pianoverhuizer (die de piano liefdevol inpakte) kwamen we veilig bij ons thuis aan. Hij moet nog even goed gestemd worden, maar het ziet er in ieder geval al heel huiselijk uit:
‘s Middags ging ik met Jochem en producer Arno naar Fentex in Lijnden, de importeur van Ludwig Drums en Istanbul Cymbals. We hadden een heleboel spullen geleend voor de albumopnames, en een deel daarvan brachten we terug. De bekkens wilde ik echter graag houden, en Arno kocht de Vistalite snare waarop een groot deel van de plaat is ingespeeld. Ik zocht nog even de goeie maten en modellen uit en kon mezelf daarna met trots endorsee van Istanbul noemen. ‘s Avonds gelijk lekker uitgeprobeerd bij de repetitie natuurlijk!
Het was Go Loco Day bij Schwandt Infographics – 24 uur waarin we aan een vrij project mogen werken. Ik besloot mijn idee van een paar jaar geleden verder uit te werken, maar dit keer met bekende liedjes. Ik verzamelde er tien, uit verschillend genres en tijdperken, analyseerde ze en maakte er deze infographic over (klik voor grote versie).
—
Inmiddels honderden keren ge-retweet op Twitter en geshared op Facebook. Gepubliceerd door o.a. Ladygagamagazine.com, Adam Smith College for Creative Industries en Eerste Hulp Bij Plaatopnamen, getweet door Gotye.
Het zal je niet verbazen, maar onze tour in april wordt onwijs leuk. We gaan alle nieuwe liedjes van de plaat spelen, een paar oude en het gaat allemaal beter klinken dan ooit.
We zijn afgelopen maandag begonnen met repeteren en de grootste verandering voor mij is (behalve de grotere Istanbul-bekkens) dat ik niet meer ga zingen. Zo kan ik me 100% concentreren op het drummen. Wie neemt dan mijn backing vocals over? Kijk maar:
Alle info over de shows vind je hier.
“Gaat het goed met je bandje, treden jullie vaak op, maken jullie ook eigen liedjes, hebben jullie al bij DWDD gespeeld?”
Eindelijk kan ik al deze familiefeest-vragen met ja beantwoorden. Ook op Eurosonic Noorderslag was een van de populairste gespreksonderwerpen – naast de Interactive Award en de stunt van vorig jaar – ons optreden bij DWDD. Hoe is dat nou, om daar te spelen? Nou, zo.
Donderdag
18.00u – Onze persdame Linda belt: “Hebben jullie maandagavond rond 19.30 al wat te doen?”. Het is nog niet 100% zeker, maar DWDD is geïnteresseerd vanwege ZangerGezocht. Aaah!
19.00u – Druk heen en weer bellen met de andere bandleden en manager Niels. Moeten we dit doen, nu? Dat wordt dan het eerste optreden met de nieuwe zanger, die we zaterdag tijdens de finale kiezen. Niels schreef meer over de twijfel en waarom we het uiteindelijk wél deden.
Kane, Anouk, Krezip… het is ook niet mijn favoriete muziek, maar toch mogen we ze dankbaar zijn. Dankzij die bands hoor je nu Simple Plan, Destine en binnenkort ook Only Seven Left op de radio. Ik zal uitleggen hoe dat zit. Met een beetje geluk overtuig ik meelezende bandjes er ook nog van dat het zinloos is om jaloers te zijn op (succesvollere) bands.
De Nederlandse rockscene is klein, dus je komt elkaar overal tegen: bij festivals, op tours, in tijdschriften, bij de radio, op internet. Met sommige bands word je vrienden en met andere klikt het minder. Maar al vanaf mijn allereerste punkbandje merk ik dat er achter je rug om vaak meer aan de hand is. Het is schijnbaar erg belangrijk ‘cool’ te zijn, de juiste dingen wel of juist niet te doen en vooral: niet teveel mazzel hebben. Hoe meer succes je hebt, hoe minder muziekvrienden je overhoudt. Toegegeven, als ik lees dat Kensington in Amerika gaat optreden, denk ik: shit, dat wil ik ook! Maar verder denk ik: te gek, wat cool voor ze. Ik heb respect voor hoe hard Destine werkt, terecht dat ze op Pinkpop stonden. Laten we elkaar aanmoedigen, inspireren, alles gunnen. Dat is ook zakelijk gezien veel slimmer. Een bekende Nederlandse manager legde me uit: hoe beter het gaat met je grootste concullega, hoe beter het gaat met jouw band.
