Stuk over 3voor12 in de Volkskrant van gisteren. Ik ben geïnterviewd als ’3voor12 criticus’ vanwege deze neprecensie, maar ik heb ook best wat aardige dingen gezegd die niet geplaatst zijn:
- Atze schrijft vaak hele grappige recensies en mooie interviews
- Op de Luisterpaal ontdek ik regelmatig nieuwe muziek
- De lokaalsites maken mogelijk dat je over ieder klein bandje wel iets kan lezen
- Het is goed dat er een website zo serieus over muziek schrijft
Het zou alleen zo te gek zijn als ze nou één redacteur aannamen die wél van pop, punkrock of emo houdt.
Toepasselijk voor de stormachtige donderdag: een liedje over regen. Ik heb twee keer op verzoek liedjes geschreven voor Kinderen voor Kinderen, maar er is er nog nooit een op de cd verschenen. Zin in Zomer is een variant op Sleeping Without You van Only Seven Left.
Het lijkt me nog steeds super om iets voor KvK te schrijven, maar helaas krijg je bij een afwijzing nooit een motivatie, en bovendien wordt het niveau van de cd’s steeds twijfelachtiger, dus ik haak voorlopig even af.
Toch nog een drumblog! We zijn bezig met de laatste details van de plaat, dus wat backing vocals, percussie ennnn… tom overdubs. Een aantal liedjes kon nog wat extra lagen toms gebruiken. Puur voor het vetter en voller maken van de klap, of om een soort Indianenstam-bedje onder de track te leggen.
Voornemens vind ik vaak onzinnig, maar plannen heb ik genoeg. Plannen in de vorm van wensen.
Allereerst hoop ik dat het tweede OSL album het succes en de aandacht krijgt die het verdient. We hebben er zó hard aan gewerkt, zijn er zó trots op. De liedjes zijn goed, de productie is fantastisch en live gaan we ook ons best doen dit waar te maken. Als 2012 niet ons jaar wordt, weet ik het ook niet meer.
Ik hoop dat ik nog veel mooie momenten met Jesse kan meemaken. Toen ik hem ontmoette verwachtte ik niet dat we verkering zouden krijgen. Toen we verkering kregen, verwachtte ik niet dat het langer dan een maand zou duren. En nu zijn we al tien maanden het meest onwaarschijnlijke koppel dat ik ken, en het is geweldig. Wat de toekomst ook brengt, ik ben blij dat Jesse 10 maanden geleden met tegenzin naar ons optreden in Deventer kwam kijken.
Ik hoop dat mijn ouders gezond blijven, dat m’n broer en z’n vriendin een huis vinden, dat oma nog een tijdje meegaat. En dat ik bij allemaal wat vaker op bezoek kan, maar dat gaat helaas slecht samen met mijn eerste wens.
Ik hoop dat al mijn vrienden mijn vrienden blijven, dat we elkaar vaker kunnen zien, maar ook dat het niet erg is als dat niet lukt. Dat ik nog een tijd gezellig met Sander kan samenwonen en ik zal proberen wat vaker de vaatwasser in te ruimen.
Enerzijds hoop ik altijd dat de band zo goed zal gaan dat ik kan stoppen met werken, anderzijds zou ik mijn collega’s niet willen missen en hoop ik dat ik vaker meekan naar borrels en bedrijfsuitjes.
Mijn leven was in 2011 een raar bijeenraapsel van veel leuke activiteiten, en dat hou ik graag zo in 2012.
Toch een voornemen, nog veel meer met mijn nieuwe app spelen:
Klaar! Zie hierboven de allerlaatste take van de drumsessies voor OSL album 2, een lekker hard outro. We begonnen vandaag met de bas, gitaar en zang van het liedje van gisteren (wat érg mooi wordt, check hier hoe goed Bjørgen staat te zingen).
We hadden vandaag nog de keuze uit twee liedjes. Niet overgebleven omdat ze niet goed zijn, maar zo lang mogelijk uitgesteld omdat er nog iets aan miste. Na wat pittige discussies en kritische opmerkingen van Arno kozen we er eentje, waarvoor we ter plekke nog een outro schreven. Roderick speelde even een guide daarvoor in, en toen kon ik aan de slag.
Track 9 vandaag, we zijn er dus bijna (nouja, met de drums dan). Het liedje is het eerste dat we samen met Bjørgen schreven: lekker poppy, soort van funky en stevig. De preproductie klonk eigenlijk al te gek: heel erg die Eric Valentine-sound (All American Rejects, Taking Back Sunday, Good Charlotte). Alleen ik had het veel te zacht gespeeld, het miste wat power. We experimenteerden ook flink met het tempo, van 130 naar 133 naar 131,5 en tot slot 132. Zo’n klein verschil, zo’n grote impact op de feel van het liedje.
Nóg een drumdag, voor hetzelfde liedje als gisteren. De droge computersound van gisteren werkt super in de coupletten, maar in het refrein mag het wat meer losgaan, met een meer natuurlijke sound. Arno en Hinne hadden ondertussen het liedje weer verbouwd, met een nieuwe brug op de oude zanglijn en geinige synth-bassen.
Dag dertien, na drie welverdiende vrije dagen. Was goed om even afstand te nemen en thuis terug te luisteren, maar ik kon ook niet wachten om door te gaan.
Eigenlijk hebben we alle ‘makkelijke’ liedjes nu gehad, en zijn we toegekomen aan het rijtje liedjes waarvan we na de preproductie en de repetities zeiden: hier moet nog wat mee gebeuren voor het de plaat op kan. We begonnen vandaag met een liedje dat ik begin dit jaar schreef, en dat inmiddels in vele gedaantes is langsgekomen. Volgens sommigen het buitenbeentje van de plaat, volgens anderen dé single. Er moest meer energie in komen, en de sound moest meer eigen worden. Lastig.
