Dit jaar een iets andere 2 Hot 4 YouTube dan voorheen: er was namelijk weinig materiaal niet door de montage van de videodagboeken gekomen, omdat we met de 2 Hot 4 YouTube van vorig jaar de grens nogal verlegd hadden. Dus dit jaar: alle bloopers achter elkaar, aangevuld met materiaal dat nog niemand heeft gezien (en dat was soms maar goed ook) en de eerste beelden uit de studio.

Let op: dit is geen normaal videodagboek, het is ongecensureerd, er wordt gevloekt, gescholden, er worden cynische en flauwe grappen gemaakt, dus… be prepared!

Het had gesneeuwd en het was gevaarlijk glad, maar dankzij de vakkundige pianoverhuizer (die de piano liefdevol inpakte) kwamen we veilig bij ons thuis aan. Hij moet nog even goed gestemd worden, maar het ziet er in ieder geval al heel huiselijk uit:

‘s Middags ging ik met Jochem en producer Arno naar Fentex in Lijnden, de importeur van Ludwig Drums en Istanbul Cymbals. We hadden een heleboel spullen geleend voor de albumopnames, en een deel daarvan brachten we terug. De bekkens wilde ik echter graag houden, en Arno kocht de Vistalite snare waarop een groot deel van de plaat is ingespeeld. Ik zocht nog even de goeie maten en modellen uit en kon mezelf daarna met trots endorsee van Istanbul noemen. ‘s Avonds gelijk lekker uitgeprobeerd bij de repetitie natuurlijk!

www.youtube.com/watch?v=_PIeHOBtpVg

Het was Go Loco Day bij Schwandt Infographics – 24 uur waarin we aan een vrij project mogen werken. Ik besloot mijn idee van een paar jaar geleden verder uit te werken, maar dit keer met bekende liedjes. Ik verzamelde er tien, uit verschillend genres en tijdperken, analyseerde ze en maakte er deze infographic over (klik voor grote versie).

We zijn afgelopen maandag begonnen met repeteren en de grootste verandering voor mij is (behalve de grotere Istanbul-bekkens) dat ik niet meer ga zingen. Zo kan ik me 100% concentreren op het drummen. Wie neemt dan mijn backing vocals over? Kijk maar:

Alle info over de shows vind je hier.

Eindelijk kan ik al deze familiefeest-vragen met ja beantwoorden. Ook op Eurosonic Noorderslag was een van de populairste gespreksonderwerpen – naast de Interactive Award en de stunt van vorig jaar – ons optreden bij DWDD. Hoe is dat nou, om daar te spelen? Nou, zo.

Donderdag
18.00u – Onze persdame Linda belt: “Hebben jullie maandagavond rond 19.30 al wat te doen?”. Het is nog niet 100% zeker, maar DWDD is geïnteresseerd vanwege ZangerGezocht. Aaah!

19.00u – Druk heen en weer bellen met de andere bandleden en manager Niels. Moeten we dit doen, nu? Dat wordt dan het eerste optreden met de nieuwe zanger, die we zaterdag tijdens de finale kiezen. Niels schreef meer over de twijfel en waarom we het uiteindelijk wél deden.

Vrijdag
10.00u – Linda bevestigt het optreden (er wordt zelfs een andere artiest voor ons afgebeld), we worden maandagmiddag in de studio verwacht met de nieuwe zanger en een 1 minuut-versie van Stay With Me. De gasten worden maandag bekend gemaakt, dus of we het nog even voor ons kunnen houden. Samen met Niels en Linda bedenken we wat het verhaal moet zijn voor Matthijs, wie het interview doet (Jochem) en wat we voor beelden laten zien.

Zaterdag
22.00u – Tijdens de uitverkochte finale in De Vorstin kiezen we Bjørgen als onze nieuwe zanger. We roepen ook maar gelijk het goede nieuws door de zaal: maandag DWDD! Dux Deluxe schiet prachtige beelden en maakt daar dezelfde nacht nog een clipje van, dat we mee maandag kunnen nemen.

Maandag
10.00u – Verzamelen in oefenruimte van De Vorstin om een 1 minuut-versie te repeteren. Ik heb in Logic verschillende opties in elkaar geknutseld en met producer Arno besproken. We willen het refrein liefst twee keer spelen, maar ook de opbouw in dynamiek enigszins intact laten, zodat het wel voelt als een compleet liedje. We kiezen uiteindelijk voor: half refrein, couplet 2 (deels in arrangement van couplet 1), refrein 2, einde.

15.00u – Met een gezellig grote groep (naast de band ook live-gitarist en tweede finalist Lucas, producer Arno, persdame Linda, manager Niels, tourmanager Kris, monitorman Yves en geluidsman Sander) arriveren we in de studio op het Westergasterrein. Het is veel kleiner dan op tv lijkt! We zijn mooi op tijd maar moeten alsnog als een gek uitladen en opbouwen zodat we straks met de soundcheck niemand in de weg zitten.

16.00u – We worden heel hartelijk ontvangen, door de gastvrouw van drankjes voorzien en geïnstrueerd over het verloop van de avond en de uitzending. Er is ruim de tijd voor een soundcheck: als het op onze oortjes al lang goed is, kunnen we nog uitgebreid door voor het tv-geluid. Zelfs de technici zijn vriendelijk. Sander zit ver weg, boven in de regiekamer, te luisteren hoe het bij de kijkers thuis klinkt. Arno bedenkt nog een laatste wijziging voor het intro, dat oefenen we nog een paar keer en dan zijn we er eigenlijk wel klaar voor. Tijdens het oefenen wordt er door de regie getimed, maar niemand laat ons plechtig beloven het binnen de minuut te houden.

17.00u – Wachten, rondhangen, kleren strijken. Matthijs komt ons een handje geven en een praatje maken (ja hij is heel aardig in het echt, en heel lang ook), we kletsen met Lee Towers en Jan Mulder, de sfeer backstage is uitstekend. Bjørgen mag in de make-up, maar ik niet want “de drummer zit toch niet in het licht”.

18.00u – We genieten van een heerlijke maaltijd in het restaurant – hoewel sommigen geen hap door hun keel krijgen van de zenuwen. Bjørgen heeft daar echter geen last van, hij heeft de nervositeit omgezet in een soort extreme kalmheid. Maar het blijft een gek idee dat er straks een miljoen mensen naar je kijken en allemaal iets van je vinden.

19.00u – Alle gasten worden naar beneden geleid omdat de uitzending zo begint. We mogen in de reclame een volledig nummer spelen, en we kiezen voor The Moonlight Sky (we hebben niet echt een single en voor Stay With Me is nog geen bridge). Fijn om even te kunnen opwarmen en aan de zaal en het publiek te kunnen wennen. Het liedje valt goed bij het publiek en de gasten, wat enorm helpt om straks de vibe weer goed te krijgen tijdens onze minuut.

19.30u – De uitzending begint en het is de bedoeling dat we de hele tijd blijven zitten op de achtergrond, zodat we gelijk klaar staan als we mogen en ze ons af en toe in beeld kunnen brengen. Redelijk vermoeiend, want al die gesprekken en grappige filmpjes gaan volledig langs me heen omdat ik maar aan 1 ding denk: laat het alsjeblieft goed gaan zo.

20.00u – Meteen na het onderdeel De TV Draait Door komt Matthijs onze kant op en leest het door ons bedachte tekstje van de autocue op, over ZangerGezocht en de toffe dingen die we hebben gedaan. Jochem doet het interview en maakt de memorabele opmerking over onze ambities: “Lowlandsje, top 40-je…”. Bjørgen komt ook nog even aan het woord en we zien zijn auditie (de video van de finale vond de redactie helaas niet geschikt).

20.15u – En dan mogen we. We spelen met click die vanaf een iPod instart en die ook nog eens twee tellen vooraf geeft, en dat lijkt eeuwen te duren. Kut, ik had ‘m gelijk moeten starten toen Matthijs onze naam riep. Tot overmaat van ramp twijfel ik een milliseconde of we nou met het refrein of het couplet begonnen en mis ik de eerste klap op de bassdrum, stommm. Bjørgen lijkt lekker te zingen, Jochem gaat flink los en aan tafel wordt goed meegeknikt door Sarah Bettens van K’s Choice. Niemand maakt rare fouten, we hebben het overleefd. Een minuut is best kort.

21.00u – De rest van het programma zitten we elkaar een beetje lacherig en opgelucht aan te kijken en zodra het is afgelopen wordt er meteen afgebouwd. Sarah komt ons gedag zeggen, Matthijs neemt netjes afscheid en de floormanager complimenteert ons met onze flexibele houding en de professionele crew. Iedereen is enthousiast maar ik moet het eerst nog terugzien.

21.30u – Binnen een half uur is de hele studio leeg, de camera’s worden naar de P&W-studio gereden en wij borrelen nog even na aan de bar. Ik probeer op Twitter de stemming te peilen maar ik kan net niet ver genoeg terugscrollen om de reacties over ons te lezen. We zijn in ieder geval allemaal erg trots op Bjørgen en van de boeker horen we dat de eerste festivalaanbiedingen onmiddellijk na de uitzending binnenkomen.

00.00u – We kijken samen de herhaling en vieren mijn verjaardag. Naast vele complimenteuze berichten van fans en familie, kwamen er ook wat kritische noten over het geluid en de zuiverheid binnen en bleef het vooral uit de hoek van bevriende bands opvallend stil. Dus zitten we extra gespannen voor de tv en zijn we nóg opgeluchter als blijkt dat het inderdaad niet perfect maar toch zeker goed genoeg was. Het is strak, niet vals, de mix is mooi in balans en het komt energiek over. Je hoort de zenuwen, je hoort wat onervarenheid en het geheel is wat doffig. En ja, ik mis die eerste klap, maar dat hoort dus echt niemand.

www.youtube.com/watch?v=TIxkLga40xg

En wat doet dat nou voor je band?
Veel. Niet dat de boekingsprijs ineens is verdubbeld of de albumsales de pan uitrijzen, maar we merken nog steeds iedere dag hoeveel mensen na de naam Only Seven Left ineens reageren met “Oh ja, wel eens van gehoord, met die nieuwe zanger toch?”. Dat helpt altijd. Nu zou het leuk zijn als we straks met de albumrelease nog eens terug mogen komen, maar ik realiseer me dat een toffe actie als ZangerGezocht voor de redactie interessanter is dan een nieuwe cd. Tijd voor een nieuw verhaal.

Kane, Anouk, Krezip… het is ook niet mijn favoriete muziek, maar toch mogen we ze dankbaar zijn. Dankzij die bands hoor je nu Simple Plan, Destine en binnenkort ook Only Seven Left op de radio. Ik zal uitleggen hoe dat zit. Met een beetje geluk overtuig ik meelezende bandjes er ook nog van dat het zinloos is om jaloers te zijn op (succesvollere) bands.

De Nederlandse rockscene is klein, dus je komt elkaar overal tegen: bij festivals, op tours, in tijdschriften, bij de radio, op internet. Met sommige bands word je vrienden en met andere klikt het minder. Maar al vanaf mijn allereerste punkbandje merk ik dat er achter je rug om vaak meer aan de hand is. Het is schijnbaar erg belangrijk ‘cool’ te zijn, de juiste dingen wel of juist niet te doen en vooral: niet teveel mazzel hebben. Hoe meer succes je hebt, hoe minder muziekvrienden je overhoudt. Toegegeven, als ik lees dat Kensington in Amerika gaat optreden, denk ik: shit, dat wil ik ook! Maar verder denk ik: te gek, wat cool voor ze. Ik heb respect voor hoe hard Destine werkt, terecht dat ze op Pinkpop stonden. Laten we elkaar aanmoedigen, inspireren, alles gunnen. Dat is ook zakelijk gezien veel slimmer. Een bekende Nederlandse manager legde me uit: hoe beter het gaat met je grootste concullega, hoe beter het gaat met jouw band.

Want ondanks de mogelijkheden van internet heb je als band toch nog altijd de radio nodig voor een echte hit. Sommige radiozenders zeggen ‘de nieuwste muziek’ te draaien, maar in de praktijk zijn het trendvólgers en geen trendmákers. Dat betekent: ze draaien alleen iets als ze weten dat het succes gaat hebben. Als beginnend bandje mag je vast wel eens bij 3FM komen spelen maar voordat je op de playlist belandt, moet de redactie wel echt vertrouwen hebben in je muziek. En in rockmuziek van Nederlandse bodem in het algemeen. Een paar jaar geleden was er namelijk nog nauwelijks Nederlandse rockmuziek op de radio. Pas sinds het bewezen succes van bands als Kane, durven radiozenders iets meer ‘gitaarmuziek’ te draaien. En doordat 3FM en 538 Destine steunen, maakten zij de weg weer vrij voor andere poppunkbandjes. Meer leuke muziek op de radio betekent een groeiend publiek voor leuke bandjes. En dat heeft ook weer invloed op tours, festivals, videoclips die je op tv ziet en interviews die je bijvoorbeeld in Up leest.

Ook voor de fans een wijze les: je mag de muziek van die ene schijtband die je constant op de radio hoort verschrikkelijk vinden. Maar realiseer je dat die muziek misschien wel de reden is dat je lievelingsband ook af en toe gedraaid wordt!

___

Deze column verscheen eerder in Up Magazine 83.

Meer columns:
- Muzikale meningsverschillen, ammehoela
- Lekker bezig in de bandbus
- Geen bruine M&M’s aub

Met afstand het leukste weekend van het jaar, afgelopen dagen op Eurosonic/Noorderslag. Op vrijdag mocht ik onze pitch voor de Interactive Award presenteren, wat ik best spannend vond aangezien het in het Engels moest er nogal veel vanaf hing. Tijdens de presentaties bleek dat de andere genomineerden ook een grote kans maakten, maar gelukkig sprak juryvoorzitter Erwin Blom de verlossende woorden: de fans hebben het verschil gemaakt en wij wonnen met ZangerGezocht!

www.youtube.com/watch?v=PzVJEarFrGw

Na een heerlijk diner, een goed feestje en leuke optredens van o.a. Rams’ Pocket Radio mocht ik op de keukenvloer van het appartement van onze boeker een klein dutje doen. Zaterdagmiddag mocht ik weer een presentatie geven, over hoe wij YouTube gebruiken voor de videodagboeken. Weer een groot succes, veel leuke reacties en lachende mensen.

www.youtube.com/watch?v=jg-ICNnjLWo

Op Noorderslag ‘s avonds veel toffe bandjes (A Polaroid View, Spinvis, Case Mayfield) en vooral veel leuke mensen gezien en toen de zon bijna weer opkwam was het klaar voor ons. Nu al weer zin in volgend jaar!

Deze video liet ik vandaag zien tijdens mijn pitch voor de Interactive Awards. In het eerste stuk vertel ik hoe we met Only Seven Left de afgelopen 5 jaar internet en social media hebben ingezet. In het tweede deel leg ik uit hoe we ZangerGezocht hebben bedacht en ontwikkeld én wat het resultaat was. Het moest in English ja, let niet op mijn akelige accent.

Stuk over 3voor12 in de Volkskrant van gisteren. Ik ben geïnterviewd als ’3voor12 criticus’ vanwege deze neprecensie, maar ik heb ook best wat aardige dingen gezegd die niet geplaatst zijn:

- Atze schrijft vaak hele grappige recensies en mooie interviews
- Op de Luisterpaal ontdek ik regelmatig nieuwe muziek
- De lokaalsites maken mogelijk dat je over ieder klein bandje wel iets kan lezen
- Het is goed dat er een website zo serieus over muziek schrijft

Het zou alleen zo te gek zijn als ze nou één redacteur aannamen die wél van pop, punkrock of emo houdt.

Toepasselijk voor de stormachtige donderdag: een liedje over regen. Ik heb twee keer op verzoek liedjes geschreven voor Kinderen voor Kinderen, maar er is er nog nooit een op de cd verschenen. Zin in Zomer is een variant op Sleeping Without You van Only Seven Left.

Het lijkt me nog steeds super om iets voor KvK te schrijven, maar helaas krijg je bij een afwijzing nooit een motivatie, en bovendien wordt het niveau van de cd’s steeds twijfelachtiger, dus ik haak voorlopig even af.