Ik was met Tim naar Justin Bieber. Tim was jarig geweest en dit leek me een uitstekend cadeau. Tim wist nog van niks. Ik kwam hem rond 15.00 uur ophalen in Amsterdam en na een paar drankjes op een overvol terras stapten we in de trein. Vanaf Utrecht begon Tim iets op te vallen. Ten eerste dat Arnhem op de borden stond en ten tweede dat ik een beetje moest giechelen als er weer een kudde tienermeisjes voorbij kwam. Ik had me al bijna een jaar verheugd op Bieber maar de verheuging van afgelopen twee weken op het moment dat Tim zou ontdekken waar we heengingen was zeker niet minder geweest. Ineens zat hij met grote ogen tegenover me: ik weet het! Ooh, wat gaaf, wat gaaf, hahaha! Hij lachte nog. En ik lachte weer, want ik twijfelde echt of Tim niet misschien een heel klein beetje een hekel had aan Justin.

We kochten wat halve liters op Arnhem CS waarna we ons richting de speciale pendelbusjes (€5) begaven. Het leek ons nog steeds behoorlijk vroeg maar de grote massa stond waarschijnlijk al in de rij voor GelreDome want het was overal rustig. We belandden op een soort Bieberfest: een heus festivalterrein met eettenten, bars, harde muziek, zon, bier, bankjes en ouders. Met uitzicht op gigantische rijen Beliebers voor de ingang van het stadion. We hadden vaste plaatsen, dus in de rij gaan staan leek me tamelijk onzinnig. We haalden flink want muntjes en dronken flink wat biertjes (€3,50 per stuk). Tim zocht meisjes met JB-schmink op hun wangen in de hoop dat ze ook iets bij ons wilden tekenen. Dat vonden ze eng. En een beetje vies. “Nee, sorry, de punt mijn oogpotlood is net afgebroken.” We vermaakten ons met meisjeskijken. Veel meisjes in groepjes leken precies dezelfde uggs, skinny en bontkraagjas aan te hebben, maar bleken bij nadere inspectie toch net verschillend. Sommige meisjes hadden zich als Justin Bieber verkleed, en, tja, sorry, die liepen er een beetje potteus bij. Er waren ook jongens. Die waren homo. Of urban.

Lees verder…

Doordat ik plotseling nogal veel vrije tijd had, ondekte ik de tv-zender 24Kitchen. Dat is precies wat je denkt: een digitaal kanaal met non-stop kookprogramma’s. De hele dag. En nacht. Aan één stuk door. Saai? Totaal niet! Verslavend? Ehm… een beetje.

Ik kan een aardig eitje bakken, maar verder interesseert het me eigenlijk geen reet wat het verschil is tussen blancheren en pocheren. Koken zit wel in mijn bloed: absolute ster van 24Kitchen Rudolph (u kent hem wel, met die vrolijke blonde stekels) had ooit les van Cas Spijkers, en die was weer in de leer bij mijn opa. Rudolph kan alles: van zwanensoezen tot complete viergangendiners tot de ingewikkeldste taarten – geen probleem. Hij flanst het moeiteloos en met een vrolijke zachte g in elkaar. Ik wil een geur-tv speciaal voor Rudolph.

Lees verder…

Voor CJP deed ik een interview over social media, via een handgeschreven brief. Ter bevordering van de leesbaarheid, hier een transcriptie. De originele brieven zijn te lezen op de site van CJP.

Bram de Wijs staat bekend om de creatieve manieren waarop hij het internet gebruikt om aandacht te krijgen voor zijn band Only Seven Left. Wij stellen hem per handgeschreven brief vijfenneenhalve vraag over het nut van social media voor een band. Want zeg nou zelf, een brief is toch eigenlijk veel persoonlijker?

Beste Bram,

Blijkbaar is een social media-consult zó waardevol dat bands (véél) moeite willen doen om het te winnen. Maar kunnen bands alle tijd die ze in promo steken niet beter besteden aan repeteren en opnames? Als ze zich concentreren op het maken van goede muziek, dan komen ze vanzelf wel bovendrijven toch? Zie ook: Alt-J.

‘Ja, veel (beginnende) bands kunnen hun tijd beter besteden aan schrijven en repeteren. Muziek komt altijd op nummer 1. Maar social media hoeven niet veel tijd te kosten. Maak een filmpje tijdens het repeteren, laat vast iets horen uit de studio, maak een foto vanaf het podium tijdens het optreden… Allemaal kansen om je publiek eenvoudig bij je band te betrekken en het kost je twee minuten. En ja, soms komt talent vanzelf bovendrijven. En soms ook niet. Over het algemeen komt er vooral veel troep bovendrijven’

Lees verder…

Aan welke artiesten heb jij een grondige hekel? Coldplay? Tokio Hotel? Kane? Justin Bieber? Only Seven Left?

Ja echt, er bestaan mensen die mijn bandje haten. Zoek maar eens op Twitter en je vind de prachtigste stukjes poëzie. “Kkhomo’s met hun lelijke kuthoofden” is een mooie recente. Al vanaf het allereerste begin zijn we een band die naast trouwe fans ook veel fanatieke haters heeft. En hoe populairder we worden, hoe meer beide groepen groeien. Wat is het? Onze asymmetrische kapsels? Dat onze fans hard kunnen gillen? Of is onze muziek zo extreem?

Doet dat pijn? Neuh. Het kost alleen soms wat moeite om er niet op in te gaan. Als we net urenlang hebben staan signeren om met iedere fan een praatje te maken, en ik lees daarna hoe arrogant we wel niet zijn geworden, zou ik graag om opheldering vragen. Maar de ervaring leert dat het met haters lastig discussiëren is en het is vooral zó zonde van je energie. Ik ken bands die iedere negatieve reactie vol ongeloof beantwoorden. Als je die tijd nou eens steekt in het doen van iets leuks voor je fans!

Lees verder…

Soms zou ik willen dat er strenge regels waren voor wat je wel en niet op Twitter mag zetten. Zodat iedereen die dagelijks laat weten wat ze eten, dat ze gaan slapen, gaan douchen, gaan ontbijten, gaan werken, gaan sporten, weer gaan eten en weer gaan slapen onmiddellijk een permanente ban krijgt.

Twitter is geen dagboek. Ik hoef niet van minuut tot minuut te weten wat je doet. Ik weet dat het weekend is na vrijdagmiddag. Ik vind moppen stom dus die hoef je niet te retweeten. Als ik geïnteresseerd was in voetbal, zette ik zelf de tv wel aan. En ja, de NS rijdt niet altijd op tijd maar er over Twitteren GAAT NIKS HELPEN!!11!

Lees verder…

Welke wereldberoemde band heeft alleen een draagbare tv en schone handdoeken op zijn backstage rider staan? En welke diva wil per se een witte kleedkamer met witte bloemen, witte gordijnen, witte kaarsen en witte banken?

Riders van bands (een lijst met benodigdheden in de kleedkamer, die de zaal moet verzorgen) zijn soms extreem, en soms verrassend bescheiden. Die van de Foo Fighters is zelfs hilarisch. Ze vragen om duidelijke bewegwijzering vanaf de ingang naar de catering, speciaal voor dikke roadies die bij aankomst onmiddellijk moeten eten. Hun meest recente rider stond zelfs vol met vrolijke kleurplaten. Ook de rider van Iggy Pop zorgt voor veel leesplezier. Nodig: een geluidsman die goed Engels praat en niet bang is voor de dood. En ze vinden het niet erg om in het buitenland bedreigde diersoorten zoals slangen, walvis of haai te eten. Met uitzondering van motten en alles wat aaibaar is.

Lees verder…

Nederland lijkt een klein landje, maar het zal je verbazen hoeveel tijd je in een busje kan doorbrengen terwijl je er doorheen crosst. Ik herinner me een dag waarop we drie optredens hadden, van Limburg tot Zeeland. Naast het feit dat je daarna hélemaal klaar bent met uit- en inladen, kan de rit zelf ook tot intense verveling leiden.

Een tourdagje begint altijd vol frisse moed: yes, ik mag weer de hele dag in een een busje zitten met m’n beste vrienden! We rijden langs ons favoriete tankstation voor verse broodjes (waar ze overigens nog altijd weigeren het broodje zalm te combineren met het broodje kruidenkaas) en delen verhalen over onze avonturen afgelopen week. Maar als het de derde show van de week is en je elkaar bovendien vrijwel iedere dag hebt gezien voor fotoshoots, interviews en vergaderingen, zijn die verhalen op een gegeven moment op. En dan?

Ik maakte een rondje langs bevriende Nederlands bands (o.a. Destine, Kensington, Di-rect, MakeBelieve, Rigby) en vroeg hoe zij de saaie uren in de bandbus doorkwamen. Het leverde een gevarieerde lijst bezigheden op: van meezingen met Justin Bieber tot Tony Hawk spelen op de iPhone. Een top 10:

1. Bijpraten (sterke verhalen vertellen, roddelen en vergaderen)
2. Bijslapen
3. Twitter/Facebook/Whatsapp/games
4. Films en series kijken
5. Meezingen met Marco Borsato/Ke$ha/Zanger Rinus/Tycus
6. Samen spelletjes spelen
7. Camera mee en lompe acties filmen (uit het raam pissen ofzo)
8. Tourvoorbereidingen, mails beantwoorden
9. Met watervaste stift tekenen op slapende bandleden
10. Tijdschrift/krant/boek lezen

Nog een aantal opmerkelijke inzendingen: het toeter-naar-de-hete-moeder-spel, hiphop-medleys maken, snaren vervangen, de chauffeur blinderen, naakt Twister spelen, Up Magazine lezen, White Russians shaken, vieze woorden Pim Pam Pet, gesprekken over de zin van het leven, elkaars scheten ruiken, wc-papier uit het raam gooien, elkaar voorlezen uit de Donald Duck.

Mijn favoriet uit deze lijst: de gezamenlijke spelletjes. Naast het vertrouwde ik-zie-ik-zie-wat-jij-niet-ziet, spelen we vaak een spel waarbij iemand een bandnaam noemt, waarna de volgende met de laatste letter van die naam een nieuwe band moet noemen (Green Day > Yellowcard > Destine). Dit is ook prima uit te voeren met scheldwoorden, lichamelijke aandoeningen en namen van fans.

En als we na een lange dag in het donker terugrijden naar huis, als iedereen moe, dronken of chagrijnig is (meestal alledrie) en je niets liever wil dan je bed, spelen we een ander zeer populair spelletje: wie het langst zijn mond kan houden. Ah, heerlijk, stilte.

___

Deze column verscheen eerder in Up Magazine 81.

Meer columns:
- Muzikale meningsverschillen, ammehoela

Voor DutchScene schreef ik een verslag van mijn bezoek aan Justin Bieber in Ahoy en Silverstein in de Melkweg. Met sterren. Lees het hieronder of op DutchScene!

Bieberfever vs. Emoschmemo

Wat: Justin Bieber in Ahoy vs. Silverstein en There For Tomorrow in de Melkweg

Wanneer: 27 en 28 maart 2011

Met: Jochem, Roderick, Hinne, Tamara, Lucas en Kelly

Het is misschien niet zo stoer, maar mij maak je net zo blij met Justin Bieber als met Silverstein. Toevallig speelden zowel het tienermeisjesidool als de post-hardcoreband afgelopen week in Nederland. Ik mocht beide concerten bijwonen en constateerde zoals verwacht veel verschillen, maar ook enkele overeenkomsten. Wie scoort het hoogst op de volgende belangrijke punten?

Lees verder…

Genoeg te luisteren onderweg in ieder geval.

Top 10:

1. Robyn – Body Talk
2. The Spill Canvas – Formalities
3. Katy Perry – Teenage Dream
4. Young Guns – All Our Kings Are Dead
5. De Jeugd van Tegenwoordig – De Lachende Derde
6. Vampire Weekend – Contra
7. The Bigger Lights – The Bigger Lights
8. Rufio – Anybody Out There
9. Destine – Lightspeed
10. Want Want – Mijn Meisje Vindt Me Leuk Zoals Ik Ben

Runners up:
Kensington – Borders
Valencia – Dancing With a Ghost
Punchline – Delightfully Pleased
Anberlin – Dark Is the Way, Light Is a Place
Herbrightskies – Causing A Scene
Justin Bieber – My World 2.0

Moest er vroeg voor opstaan, maar ik heb kaartjes voor Justin Bieber in Ahoy!!

Arme Justin. Of nee, arme YouTube.

Bijna uitverkochte show in Den Haag als afsluiter van de tour, erg toffe avond! Voor Giel Beelen namen we bovenstaand filmpje op.

Met support Make It Count in de kleedkamer.

Jochem waagt bij het signeren maar weer eens een crowdsurfje.

Ik was niet de enige Bieber-lookalike in de zaal!

Mijn eerste band heette NIRC zodat we dichtbij Nirvana in de cd-bakken zouden komen. Er kwam echter nooit een cd in een winkel te liggen. Wie had durven dromen dat we met Only Seven Left gewoon pal naast Justin Bieber zouden komen?!

In deze aflevering: voor Hitkrant zijn we een dagje op stap met twee fans in de Efteling, we mogen nieuwe kleren uitzoeken bij Fred Perry, we hebben heel veel moeite met de dansles, we doen een fotoshoot bij William Rutten, Jochem overhandigt zijn broertje de Hittegolf Award en we spelen een heel lekkere show op Robles Rock. Met mooie bijrollen voor Tom van Destine, onze danslerares en Justin Bieber.

Met m’n Biebershirt! :)

Op de voorbank van de bandbus.

In een opwelling met Hinne en Jochem naar Haarlem gereden om The New Media te zien, erg goed! Goeie liedjes, goeie muzikanten, mooie teksten, mooie duet met Jantine en ook nog een cover van New End Original, te gek!

Op de heenweg lekker Justin Bieber meezingen.

En dit is nog maar het begin..!!

We speelden zaterdag in Heerlen, op ons grootste festival tot nu toe (met o.a. Kane, Alphabeat, De Jeugd): Parkcity Live. En ja, ik zat daar heerlijk: nieuw haar, nieuwe schoenen, Bieber-shirt aan, zonnebril op…

Alphabeat was heel tof, supervrolijk.

En daarna mochten wij, op het iets kleinere podium. Beetje rare show, veel afstand tussen elkaar en tussen ons en het publiek. Maar geweldig dat de eerste drie rijen bestonden uit mensen die speciaal voor ons uit het hele land waren gekomen!

Maar de dag was nog jong en het feest moest nog beginnen! Moed verzameld en op de foto gegaan met Alphabeat. Maar waar was Anders?

Voetbal kijken in de kleedkamer.

Anders toch nog gevonden!

Afterparty in de Nieuwe Nor!

Hmmm. Afterparty… Heerlen… groot zwart gat… en toen werd het licht en reden we Hilversum binnen.