Vlog: 11 dagen alleen in Zweden

4 september 2015

Alleen in Zweden? Ja, maar het gekke is dat je juist wanneer je in je eentje op reis gaat, mensen ontmoet en ermee aan de praat raakt. In Stockholm ontmoette ik een Turkse jongen en een paar Belgische meisjes. In het hoge Noorden en in Malmö had ik vooral contact met bejaarden.

Toch was het soms eenzaam, mijn treintrip door Zweden. Ik had wel een mobieltje maar daarmee kon ik hoogstens voor veel geld af en toe m’n ouders een geruststellend sms’je sturen. Mobiel internet? Echt niet. Even de route vinden, een Uber bestellen, en telefoonnummer opzoeken? Nee hoor, gewoon verdwalen.

Ik baal vreselijk dat ik zo lang heb gewacht om het videobandje van deze reis in te laden. Het pixelige beeld is jammer maar heeft soms nog wel iets charmants. De audio had ik echt graag willen terughoren. De reden dat ik er 10 jaar later pas mee aan de slag ga? Behalve wat technisch oponthoud: ik vond het toen enorm gênant om tegen een camera te praten, en nog genanter om daar dan weer naar te moeten kijken. Grappig hoe wij eigenlijk hetzelfde blijven (m’n neus, m’n gezichtsuitdrukkingen, m’n gekke loopje, m’n hoogtevrees) maar de wereld om ons heen eigenlijk het snelste verandert.

Meteen na deze reis veranderde mijn wereld flink: ik studeerde af, mijn solo-muziek werd ineens succesvol en ik ontmoette een jongen waar ik drie jaar verkering mee had. Niet dat dat nou allemaal door die reis kwam, maar ik denk wel dat het me veel zelfvertrouwen gaf dat ik dit helemaal alleen had gedaan. Me soms eenzaam had gevoeld, maar toch volgehouden en daardoor een mooi avontuur meegemaakt.