Ik heb gefietst

28 februari 2014

20140228-132526.jpg

En het helpt! Tegen een dikke knie dus.

Omdat ik nog steeds strompelend door het leven ga, haalde Hinne me op en bracht me naar de fysiotherapeut. Ik stel dat soort bezoekjes altijd net iets te lang uit, en ik weet niet waarom want het is eigenlijk altijd de moeite waard.

De fysio bekeek m’n knie, duwde wat, trok wat, fliebelde wat met m’n knieschijf en testte m’n kracht. Hoewel ik hem voor het eerste zag, zei hij: ‘Het houdt niet over, vriend.” Oftewel: slapjanus.

Ik kan niet zo goed tegen gedoe met gewrichten dus ik keek het hele consult alsof ik een roestig zwaard in m’n knie geschoven kreeg, terwijl het geen pijn deed. Het was meer de potentiële pijn, mijn fantasie dus, die met me op de loop ging. Bij het schrijven erover voel ik dezelfde rilling, brrr. Hinne keek geïnteresseerd mee naar de avonturen van mijn drijvende knieschijf.

Daarna moest ik vijf minuten zachtjes fietsen op de hometrainer. En dat hielp! Ik huppelde minstens 10% minder mank terug naar de auto. Ik voelde me 29. Nu weer met m’n been omhoog.