AutoTune en The Voice

10 oktober 2014

Marco Borsato kijkt alsof iemand te weinig AuoTune heeft gebruikt tijdens The Voice of Holland

Ik hou van AutoTune. En jij ook. Iedereen houdt van zuivere zang, en dankzij de uitvinding van AutoTune in 1997 zijn we zo gewend aan zuiver dat een paar valse nootjes meteen als onluisterbaar worden ervaren. “Een beetje vals kan best mooi zijn” zeggen sommige muzikanten dan ook nog. Ik kan me niks ergers voorstellen – nog liever knettervals dan net iets eronder, alsjeblieft.

Je hebt natuurlijk ook mensen die gewoon niet vals kúnnen zingen, Jelte van Jett Rebel bijvoorbeeld. Of mensen die als ze héél erg hun best doen geen AutoTune nodig hebben en daar supertrots op zijn. Silverchair zette in het cd-boekje van Diorama dat er écht geen AutoTune was gebruikt bij de opnames!!! Ok hoor!!

Cher
AutoTune (of Melodyne, of andere pitch correctie-software) is heus geen wondermiddel. Ja, je kan iemand die totaal niet kan zingen lekker zuiver laten klinken. Maar dan is het nog steeds lelijk. Hoe beter je zingt, hoe makkelijker het te tunen is, hoe mooier het eindresultaat. Schiet je een beetje uit met de AutoTune, klinkt een slechte zanger al snel als Cher in 1998. En er is géén knopje om iemand oprecht te laten klinken.

Er is een groot verschil tussen live-zang en opgenomen zang. In een grote ruimte, met publiek, een biertje en een liveband maakt een vals nootje echt niet zoveel uit. Maak je er een filmpje van dat je thuis terugluistert, of laat je dezelfde band live op de radio spelen (sowieso een debiel concept – draai gewoon de plaat man!) en ineens klinkt het lang niet meer zo goed als toen je in de zaal stond.

Kijk en vergelijk
Bij The Voice of Holland wisten ze dat, en dus zaten ze met een dilemma. (Hoop ik tenminste, dat ze er nog even over getwijfeld hebben.) Tunen of niet tunen, that’s the question. Veel liveshows met muziek gebruiken real time AutoTune (DWDD niet, dat mag duidelijk zijn, ik vraag me soms af of ze daar überhaupt een geluidstechnicus hebben). Realtime AutoTune betekent dat de zang niet achteraf bewerkt is, maar ook live in de zaal al getuned wordt. Alleen dat zou onhandig zijn voor Marco, Trijntje, Ali en Ilse – want hoe kan de jury dan beoordelen of je goed kan zingen? Dus koos TVOH voor het nabewerken van de audities. Soms. Vergelijk onderstaande audities maar eens.

Deze jongen zingt uitstekend, maar een beetje vals:

Deze zingt ook goed én het is loepzuiver:

Iets té loepzuiver. Op 1.13 minuut horen we zelfs een klein beetje het Cher-effect, of voor de jonge lezers het Michael Bublé-effect. Nogmaals: ik hou ervan. De eerste auditie zou ik nooit meer terugluisteren, en Hello misschien wel (maar dan niet de versie die hij bij 538 deed). Mijn bezwaar is dat The Voice of Holland een zoektocht naar de beste zanger van Nederland pretendeert te zijn. Tijdens The Voice zit ik regelmatig thuis op de bank en denk: wow, dit is goed gezongen! En dan draait de jury niet. En dan denk ik huh, wat een sukkels. De keuze om de zang van een bepaalde kandidaat dus wel of niet bij te werken is verwarrend voor de kijker, en ook niet helemaal eerlijk voor de kandidaten.

Vermakelijk
AutoTune wordt op deze manier ingezet om een verhaal te vertellen: deze prima zanger lijkt ineens fantastisch, en deze redelijke zanger lijkt ineens verschrikkelijk. Het is dus goed om je te realiseren dat The Voice niet zozeer een zoektocht naar zangtalent is, maar vooral een vermakelijk tv-programma óver die zoektocht. En nu ga ik stoppen want het begint bijna!