Tijd = geld = rijstwafels

5 november 2013

Ik laat mijn boodschappen bezorgen. Zo, dat is eruit. Een paar maanden geleden had ik zo weinig zin om een broek aan te doen en naar buiten te gaan en zoveel eten en drinken nodig, dat ik mijn lijstje doorgaf aan Albert en hij voor een kleine bijdrage de volgende dag langsreed in z’n paarse wagentje. En dat beviel. Wat decadent!! Hoor ik jullie denken. En soms zie ik het Albert ook denken als ik in m’n onderbroek de deur opendoe zodat hij de volle kratten mijn keuken in kan sjouwen. Maar met z’n allen de auto nemen naar de supermarkt voor een halfje bruin en een pak diepvriesspinazie zou je ook decadent kunnen noemen. En het is fantastisch: na een bezoekje van Albert puilen mijn keukenkastjes uit, kook ik dagenlang verse maaltijden en hoef ik soms drie weken niet naar buiten. En dus geen broek aan.

De laatste rijstwafelVoordat dit een advertorial wordt – er gaat ook wel eens wat mis, hoor. Zo bestelde ik de eerste keer per ongeluk 30 in plaats van 3 pakken rijstwafels. Dat was in januari – ik eet sindsdien rijstwafels met kaas, rijstwafels met Nutella, rijstwafels met shoarma, rijstwafels op brood en rijstwafels met rijstwafels – en ik maakte zojuist het dertigste pak open. Toch een beetje een mijlpaal, dus gevierd met een rijstwafel met taart.

Andere nadelen zijn dat je niet je eigen fruit kan uitzoeken (ik ben tegen rechte bananen), dat je op de foto niet goed ziet of je een familieverpakking Duo Penotti of een minipotje bestelt en natuurlijk dat je nooit meer een knappe kassajongen tegenkomt. Maar het bespaart zoveel tijd! En tijd is geld – ik reken mijn tijd graag meteen om naar m’n uurprijs, als een soort (uitstekend) excuus om kutklusjes niet zelf te hoeven doen. Als ik twee uur de badkamer ga schrobben terwijl ik in diezelfde tijd een videoklus van tachtig euro per uur kan doen, kan ik beter meteen een nieuwe badkamer kopen. Bij wijze van spreken dan. Dus als ik niet anderhalf uur door de supermarkt loop te slenteren maar alles lekker laat bezorgen, verdien ik zo 120 euro! In de praktijk lig ik die overgebleven anderhalf uur natuurlijk gewoon op de bank tv te kijken, maar ik vind het dan ook belangrijk een beetje op de hoogte te blijven van wat er in de wereld gebeurt. Zeker als je nooit meer buiten komt.

Deze column verscheen eerder in Up Magazine 101.

Meer columns:
21. Ik en mijn afstandsbediening
20. Frans, je patat is vies
19. Hoe herken je een singer-songwriter?
18. Crisis
17. Robin, Jochem & Casper
16. Bram in Indonesië
15. De vloek van veelzijdigheid
14. Lief 2013
13. Pizza met chocoladesaus
12. De gulden middenweg
11. Dapper
10. Zwaartekracht
9. Met je hart
8. Haters
7. Wie kijkt er nog videoclips?
6. Vooroordelen
5. 140 tekens pure frustratie
4. Shit, dat wil ik ook!
3. Geen bruine M&M’s aub
2. Lekker bezig in de bandbus
1. Muzikale meningsverschillen, ammehoela