Ik en mijn afstandsbediening

13 oktober 2013

De voetstappen kwamen steeds dichterbij. Alle lichten waren uitgevallen dus hij scheen met zijn zaklamp door de keuken. De vloer kraakte, de pudding blubberde van links naar rechts. Hij keek in paniek om zich heen, op zoek naar een betere plek om te schuilen. Omhoog, de airco in? Achter het aanrecht? Maar het was te laat. Twee enorme gele ogen staarden hem aan. Hij voelde de stinkende adem in zijn gezicht. En de wereld stond stil. Letterlijk, want ik had de tv op pauze gezet. Even naar de wc en wat te drinken pakken. Voordeel van het pauzeren: zometeen de reclames kunnen doorspoelen.

Sinds een paar weken heb ik interactieve televisie en ik ben niet vaak ergens zo enthousiast over geweest. Moeilijke grappen terugspoelen, knappe jongens even stilzetten, alle items over voetbal in De Wereld Draait Door skippen, op m’n vrije woensdagmiddag tien afleveringen van de Rijdende Rechter terugkijken – geen probleem. Ik hou van televisie maar ik haat zappen en dan niks kunnen vinden. Bovendien kan ik geen tijden onthouden dus ik mis ik series die ik graag wil zien. Nu niet meer! En er zit een videotheek in met duizenden films in hoge kwaliteit voor een bedrag dat niet opweegt tegen de moeite die het kost om een torrent downloaden, te moeten kijken op een computerscherm en kromme tenen krijgen van een ondertiteling vol verkeerd vertaalde uitdrukkingen. Geen downloads meer voor mij. Ik ben gelukkig met mijn grote witte afstandsbediening.

Ik las dat social media mensen ongelukkig maken, omdat iedereen zijn vrienden online een onrealistisch mooi leven voorschotelt. En dat we van al die korte berichtjes, snelle nieuwtjes en razendsnel gemonteerde video’s een steeds kortere attention span krijgen. Dat geloof ik. Ik hield altijd al van liedjes onder de drie minuten, maar tegenwoordig haak ik al af als ik zie dat een video boven de twee uitkomt. Dat balkje onderin helpt, zodat je kan zien hoe lang je nog moet. Dat zit dus ook bij interactieve televisie. Is deze aflevering van Bakery Boss net begonnen of is de taart al klaar? Gaat deze film nog lang genoeg duren voor een happy end of wordt het een kutavond? Ik hou van dat balkje. Ik zat laatst in de bioscoop een iets te kunstzinnige Franse film uit te zitten en wilde dolgraag even m’n muis bewegen om te zien wanneer ik wakker kon worden.

Ik vind het trouwens bullshit: het internet is volgens mij bij uitstek een plek voor lange, diepgravende stukken. En dat waren m’n 400 woorden alweer.

Deze column verscheen eerder in Up Magazine 100.

Meer columns:
20. Frans, je patat is vies
19. Hoe herken je een singer-songwriter?
18. Crisis
17. Robin, Jochem & Casper
16. Bram in Indonesië
15. De vloek van veelzijdigheid
14. Lief 2013
13. Pizza met chocoladesaus
12. De gulden middenweg
11. Dapper
10. Zwaartekracht
9. Met je hart
8. Haters
7. Wie kijkt er nog videoclips?
6. Vooroordelen
5. 140 tekens pure frustratie
4. Shit, dat wil ik ook!
3. Geen bruine M&M’s aub
2. Lekker bezig in de bandbus
1. Muzikale meningsverschillen, ammehoela