Met je hart

6 augustus 2012

Smaken verschillen, zeggen ze. Toch valt dat wel mee als je naar de radio luistert of de hitlijsten bekijkt: de meeste mensen houden van dezelfde muziek. Popmuziek. Pakkende liedjes van rond de drie minuten met een up-tempo beat, een tekst over de liefde en een makkelijk refrein. Dan heb je een hit.

Alleen zijn er zoveel uitzonderingen – liedjes die niet aan deze eisen voldoen en tóch een hit worden – dat het onmogelijk lijkt een hit te voorspellen. Wat zijn jouw lievelingsliedjes, en waarom? Er zijn vast genoeg liedjes die al je favoriete ingrediënten bevatten bevatten en waar je toch geen hol aan vindt. Ik val zelf heel erg op teksten. Emotionele, directe, goed lopende songteksten. Liefst met een opvallend zinnetje erin. Iets dat je op een shirt kan laten printen (of zoals vroeger: in je msn-naam zetten).

Ik heb columns geschreven over social media, videoclips, touren, interviews… allemaal bullshit – uiteindelijk gaat het om het liedje. Ik hou van popliedjes, de ambacht van een refrein schrijven dat precies inlost wat het couplet beloofde – en meer. Ook punkrock- en metalsongs worden vaak in dezelfde structuur geschreven. Intro, couplet, refrein, etcetera. Tot de drie minuten vol zijn. Ik ben snel verveeld: rond de twee minuten begin ik me af te vragen of er nog iets nieuws komt. Zou dat mijn eigen short attention span zijn, of is me dat aangeleerd door tientallen jaren popmuziek? Is het allemaal de schuld van The Beatles? Stel je voor dat de eerste populaire band composities van tien minuten maakte in moeilijke maatsoorten en met ongebruikelijke harmonieën! Dan was Frans Bauer misschien wel een obscure underground-artiest waarvan je ouders liever niet wilden dat je er naar luisterde.

Ik keek naar het Eurovisie Songfestival, dat volgens mij een zoektocht naar het perfecte popliedje zou moeten zijn. Inmiddels is het meer een zoektocht naar de raarste jurk en het stompzinnigste dansje. Vijf bejaarde vrouwtjes zingen ‘Come on and dance’ terwijl ze in Russische klederdracht live op het podium koekjes bakken. Ja, lees die zin gerust nog een keer. Hele avond geen goed liedje gehoord.

Een Nederlandse band lanceerde op de dag dat ik dit schreef hun nieuwe single. Een toffe band maar dit was een misser. Aan alles hoorde je: ze willen een hit. Hapklare brokken, tekstuele diepgang van teiltje en geen enkele verrassing. Ik luister graag naar catchy pop, maar als de wanhoop (“draai ons, draai ons!”) er vanaf druipt, haak ik af. De enige echte tip die ik je kan geven, als luisteraar én als songwriter, is: schrijf met je hart. En schrijf niet wat je denkt dat het publiek wil horen. Meen wat je zingt.

Deze column verscheen eerder in Up Magazine 88.

Meer columns:
Haters
Wie kijkt er nog videoclips?
Vooroordelen
140 tekens pure frustratie
Shit, dat wil ik ook!
Geen bruine M&M’s aub
Lekker bezig in de bandbus
Muzikale meningsverschillen, ammehoela

3 Responses to “Met je hart”

  1. Bram de Wijs » Robin, Jochem en Casper Says:

    […] – Lief 2013 – Pizza met chocoladesaus – De gulden middenweg – Dapper – Zwaartekracht – Met je hart – Haters – Wie kijkt er nog videoclips? – Vooroordelen – 140 tekens pure frustratie – Shit, dat wil […]

  2. Bram de Wijs » Hoe herken je een singer-songwriter? Says:

    […] – Lief 2013 – Pizza met chocoladesaus – De gulden middenweg – Dapper – Zwaartekracht – Met je hart – Haters – Wie kijkt er nog videoclips? – Vooroordelen – 140 tekens pure frustratie – Shit, dat wil […]

  3. Bram de Wijs » Tijd = geld = rijstwafels Says:

    […] 14. Lief 2013 13. Pizza met chocoladesaus 12. De gulden middenweg 11. Dapper 10. Zwaartekracht 9. Met je hart 8. Haters 7. Wie kijkt er nog videoclips? 6. Vooroordelen 5. 140 tekens pure frustratie 4. Shit, […]

Leave a Reply