Ik was blijven slapen bij de familie Winterwerp en werd dus al aardig vroeg wakker omdat Hinne naar school moest. Gelukkig viel ik weer heerlijk in slaap toen de ochtendgeluiden voorbij waren. Na een douche en ontbijt ging ik met Jochem geld wisselen bij de GWK, omdat ze in Zweden nog steeds geen euro’s hebben. Jochem kocht ook nog wat bling-oorversieringen bij een wonderlijk winkeltje in de stad waar ik normaal gesproken niet zo snel naar binnen zou stappen.

Rond één uur verzamelden we bij Roderick om nog wat spullen over te laden in de ene koffer die we mee konden nemen. Rob bracht ons naar de luchthaven in Eindhoven. Een flinke rit door een grijs en regenachtig Nederland. We vermaakten ons aardig door de muziek die langskwam op 3FM af te kraken.

Op het vliegveld begon de pret: we hadden toch teveel bagage en moesten bijbetalen: 65 euro. Maar we hadden geen van allen contant geld, bleken niet te kunnen pinnen en de geldautomaat was defect. Probleem dus. De baliedame was ook niet erg behulpzaam, totdat ze als laatste mogelijkheid noemde dat we met een creditcard van iemand anders konden betalen. Jochem belde dus snel zijn vader die zijn gegevens doorgaf, en zo konden we toch nog betalen. En de vlucht halen. Voordeel was dat we door de stress helemaal niet meer hoefden te wachten. Het werd flink dringen in het vliegtuig omdat we geen vaste plaatsen hadden, maar uiteindelijk vonden we toch nog vier plekjes naast elkaar.

Het opstijgen was weer even wennen voor mij, maar ik overleefde het prima. Onderweg keek Roderick naar afleveringen van Prison Break op zijn laptop, Lucas luisterde muziek, Jochem keek naar backstagevideo’s van NOFX en ik probeerde in Logic wat muziek voor Impossible Situations af te maken. Wat niet meeviel op de krappe stoel en met oren die na iedere hoogtewisseling weer dichtzaten.

Rond de schemering kwamen we aan in Stockholm, of eigenlijk… behoorlijk ver buiten Stockholm, zoals later bleek. Lucas en Roderick haalden wat Zweedse kronen en we kochten tickets voor de bus naar het centrum. Daar zagen we ineens staan dat die rit zo’n 80 minuten zou duren! We besloten eerst maar wat te eten op het vliegveld. Ik zag Zweedse balletjes met cranberries en aardappel op het menu staan, en dat kon ik natuurlijk niet laten liggen. Jochem at lasagne en Roderick en Lucas een broodje. De sfeer op het vliegveld was niet al te best, dus we gingen snel op de bus staan wachten. Bagage erin, en rijden maar. Het leuke van de gigantische rit was dat we nog wel iets van het ‘andere’ Zweden te zien kregen: enorme bossen, knusse houten huisjes in allerlei vrolijke kleuren. Toen het donker werd pakte ik mijn Nintendo DS met Wario Ware erbij, terwijl de rest een dutje deed.

Rond negen uur reden we de stad binnen, veel lichtjes en grote gebouwen. Ik herkende gelijk de achterkant van het station van mijn reis een paar jaar geleden. We hadden Rob het adres van het hotel laten door-sms’en, en ik dacht nog te weten waar de Vasagatan zat, dus we liepen een beetje zoekend mijn herinnering achterna. En jawel, we liepen de hoek om en daar was het hotel al. Naast de Burger King, boven de 7eleven en de Subway, midden in het centrum, ideaal.

Volgende probleempje: omdat Jochem zijn reis pas later had geboekt, hadden we nog geen kamer voor vier gereserveerd. We vreesden een hoop gedoe, zoals op het vliegveld in Eindhoven. Maar de Zweden zijn zo ongelooflijk aardig en soepel: het was meteen geregeld. We zitten in kamer 122 op de eerste etage, klein maar knus. De receptionist kwam nog extra handdoeken en kussens brengen en deed voor hoe we het extra bed konden uitklappen.

Nadat we een beetje waren bijgekomen en alle ouders op de hoogte hadden gebracht van onze veilige aankomst, maakten we een korte wandeling door de stad. We aten wat bij de McDonalds (ketchup zelf pompen, dat was ik helemaal vergeten!) en bekeken vast wat winkels waar we morgen wel naartoe willen. Bij 7eleven kochten we cola, bier en wat fruit.

Terug op de hotelkamer speelden Roderick en Lucas een potje PES terwijl Jochem internette en ik mijn blog updatete (?) met het internetkaartje dat we hadden gekocht (gek genoeg is draadloos internetten niet gratis). Jochem communiceert via Hyves met Diana, die hier woont en ons vrijdag meeneemt naar een optreden van de Suburban Kids With Biblical Names en ons voorziet van goeie winkeltips.

Ik vind het geweldig om weer terug te zijn in Stockholm, het voelt enorm vertrouwd, ik herken nu al heel veel. We hebben veel zin om morgen bij daglicht de stad te gaan bekijken. Na het rare avontuur in Egypte is het ook heerlijk dat iedereen hier gewoon Engels praat/verstaat.

Nu slapen want morgen natuurlijk niet te laat op voor een ontbijtje bij de Subway.