De zaterdagavond voordat we weer naar Nederland vertrokken, besloot ik nog een wandeling te maken door het centrum van Stockholm. Het werd onbedoeld een wandeling van nu naar vroeger; ik wilde graag de metrogangen nog eens zien waar ik een paar jaar geleden zo van onder de indruk was dat ik er een liedje over schreef. Hier de foto’s van mijn wandeling. (klik voor grote versies)

Dit is het hotel waar we overnachtten, het ene raampje waar licht brandt is onze kamer.

De Kungsbron, waar we vanuit het hotel op uitkeken, loopt dwars door de stad, de ene kant komt uit bij de winkelstraten, de andere bij de Fleminggatan. Daar logeerde ik toen in een bijzonder karige jeugdherberg.

Hier, tussen de 7eleven en de winkel zat de deur naar de jeugdherberg. Ik sliep op een hele goedkope slaapzaal met nog een stuk of zes stinkende backpackers die de gewoonte hadden allemaal op verschillende tijden diep in de nacht en met veel lawaai binnen te komen.

Mocht je nog iets leuks voor aan de muur zoeken…

Ik wist niet meer precies waar de ingang naar de metro zat…

… maar die was snel gevonden. Rådhuset. Hier ging ik naar beneden als ik naar het centrum wilde en geen zin had om te lopen.

De eerste keer dat ik hier naarbinnen liep, en eigenlijk iedere keer daarna nog, was ik erg onder de indruk van de grootsheid en de sfeer van de metrogangen. In Amsterdam is de metro niet echt een plek waar je wil zijn, maar hier heb je het gevoel in een soort Efteling-grot te lopen.

Ik was vroeger bang voor roltrappen die naar beneden gingen, en nog steeds sta ik altijd even te wiebelen (hoogtevrees). Maar in Stockholm was ik daar snel overheen: sommige roltrappen zijn iets van 100 meter hoog en je hebt gevoel een hele andere, ondergrondse wereld binnen te gaan.

Kijk eens, zonder handen.

Het was zaterdagavond, maar heel stil. Prima momentje voor een fotoshoot voor de singlehoes!

En weer terug naar de bovengrondse wereld.

Kamer 122, waar Lucas, Roderick en Jochem nog steeds heerlijk ruziend zaten te PESsen.